• Δωρεάν μεταφορικά από 25 €

Άποψη

Το βασανιστικό ερώτημα του “Ποιος είμαι” – γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης

Το βασανιστικό ερώτημα του “Ποιος είμαι” – γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης 500 298 Ιβίσκος

Το βασανιστικό ερώτημα: Ποιος είμαι;

Κάθεσαι και κοιτιέσαι στον καθρέπτη. «Ποιος είμαι;» σκέφτεσαι. Η απάντηση δεν έρχεται από την άλλη μεριά. Και εκεί γεννιέται η αγωνία. «Πρέπει να βρω ποιος είμαι. Αλλιώς δε θα μπορώ να ηρεμήσω».

Η αυτογνωσία θεωρώ πως είναι η σημαντικότερη ενασχόληση στην οποία αξίζει να αφιερώσεις την ενέργειά σου.

Αλλά εσύ τι μπορείς να κάνεις;

Μια φορά κι έναν καιρό…

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Παλιότερα όλα ήταν πιο απλά. Για χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι δεν είχαν και πολλές επιλογές. Ήταν εύκολο να γνωρίζεις ποιος είσαι. Ήσουν ο σιδεράς, ο βοσκός, η μαμή, η υπηρέτρια, ο πρίγκιπας, η κόμμησα, ο σκλάβος. Υπήρχαν ξεκάθαροι ρόλοι μέσα στην κοινωνία και συνήθως δεν τους επέλεγες. Απλά γεννιόσουν μέσα σε ένα ρόλο και τον διεκπεραίωνες μέχρι να πεθάνεις.

Δεν υπήρχε χώρος (και πιθανώς χρόνος) για υπαρξιακές αναζητήσεις. Από υπαρξιακής άποψης ήταν μια πιο απλή εποχή.

Κυρίως για τρεις λόγους:

  1. Είχες μόνο έναν ρόλο.
  2. Τον είχες για όλη σου τη ζωή.
  3. Δεν τον επέλεγες εσύ(το σημαντικότερο).
Επιστροφή στο παρόν

Το σημερινό τοπίο είναι πολύ διαφορετικό σε όλα τα μέτωπα.

Το Αμερικάνικό όνειρο έχει συνεπάρει τον δυτικό κόσμο και σταδιακά και σταθερά και όλο τον υπόλοιπο. Ζούμε πλέον στον κόσμο που θεωρητικά μπορείς να γίνεις όποιος θελήσεις. Αρκεί να το προσπαθήσεις ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ (σε κάποιες περιπτώσεις) και να είσαι και πολύ τυχερός. Δυστυχώς η απαραίτητη έμφαση στην απαιτούμενη προσπάθεια, αλλά και στην τύχη, συνήθως ανεύθυνα παραλείπεται από τους «γκουρού» που διαλαλούν ότι μπορείς να πετύχεις τα πάντα, έτσι απλά…

Όλες οι επιλογές, λοιπόν, θεωρητικά είναι διαθέσιμες.

Και είναι ερευνητικά γνωστό ότι η ύπαρξη πολλών επιλογών μας κάνει πιο δυστυχισμένους. Το βάρος της απόφασης τώρα, πέφτει σε εμάς. Και είναι ένα βάρος συχνά ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ για να το σηκώσουμε. Ο Νίτσε πίστευε πως οι άνθρωποι δεν έχουν τα ψυχολογικά εφόδια να διαχειριστούν τις υπαρξιακές τους ανησυχίες. Και εγώ συμφωνώ απόλυτα.

Έχουμε πλέον πάρα πολλές επιλογές και είναι αδύνατον να τις κατανοήσουμε επαρκώς ώστε να δράσουμε με σοφία. Η ψυχική μας υγεία δεν τις αντέχει…

Έχω ένα φίλο στην Αμερική και σε μια συζήτησή με τις κόρες του, μου έλεγαν ότι μια αλυσίδα πολυκαταστημάτων έτρεχε το σύνθημα “Find Your Own Gender”. Δηλαδή βρες το φύλο σου. Τα έφηβα κορίτσια και αγόρια πρέπει ξαφνικά να αποφασίσουν ΚΑΙ τι φύλο είναι. Όταν έχεις μόλις βγει από το να είσαι παιδί, το να βρεις τι φύλο είσαι, δεν είναι κάτι το οποίο είσαι ψυχολογικά έτοιμος να αποφασίσεις. Τα κορίτσια ήταν πελαγωμένα. Όχι επειδή δεν ήξεραν τι φύλο ήταν, αλλά επειδή ξαφνικά κάτι που θεωρούσαν δεδομένο ετίθετο σε αμφισβήτηση.

Ο καημένος εφηβικός εγκέφαλός τους ήταν σε πλήρη σύγχιση. Μπορεί να ακούγεται προχωρημένο σαν στάση, αλλά οι κίνδυνοι που εμπεριέχει είναι τεράστιοι. Δεν υπάρχει πλέον καμία σταθερά. Από που να πιαστείς??

Η κρίση της μέσης ηλικίας προκύπτει όταν συνειδητοποιείς ότι δεν είσαι υποχρεωμένος να συνεχίσεις να στηρίζεις τις επιλογές που έκανες νεότερος. Όταν πέτυχες όλα όσα υποτίθεται ότι έπρεπε να πετύχεις και συνεχίζεις να μην είσαι ευτυχισμένος. Συνειδητοποιείς πως είσαι πιο ελεύθερος από όσο νόμιζες και δεν ξέρεις τι να την κάνεις την τόση ελευθερία. Κάτι που παλαιότερα απλώς δεν ίσχυε.

Δεν είσαι ένα πράγμα

Ίσως η απαίτηση για μια μοναδική απάντηση στην ερώτηση «ποιος είμαι» να μην αρμόζει στην σημερινή κοινωνία. Ενώ παλιότερα είχαμε ένα ρόλο, σήμερα έχουμε πολλαπλούς. Κάποιος μπορεί να είναι στέλεχος εταιρείας, γονιός, λάτρης της φύσης, να του αρέσει η συγγραφή, να του αρέσει να δημιουργεί πράγματα με τα χέρια του και να ταξιδεύει.

Στην πράξη, σαν άνθρωπος θα μπορούσε να αντλήσει αίσθηση ταυτότητας και από τα ΕΞΙ αυτά χαρακτηριστικά του. Όταν όμως θέλει να δώσει ΜΙΑ απάντηση στο ερώτημα «ποιος είμαι» τότε αναπόφευκτα δημιουργείται σύγχυση. Οι άνθρωποι έχουμε ανάγκη να έχουμε ξεκάθαρες απαντήσεις για τα πράγματα. Έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλός μας. Να τα βάζουμε σε κουτάκια. Κατά προτίμηση σε ΕΝΑ κουτάκι, όμως. Όχι σε ΕΞΙ.

Η πληθώρα των ενασχολήσεών μας, αλλά και των διαθέσιμων επιλογών, μάς έχει οδηγήσει σε κατακερματισμό της προσωπικότητάς μας. Δυσκολευόμαστε να βρούμε ένα σημείο αναφοράς για να ορίσουμε το ποιοι είμαστε.

Ένα κομμάτι της ψυχολογίας αμφισβητεί ακόμα και την ύπαρξη του χαρακτήρα, επιχειρηματολογώντας ότι η έννοια του χαρακτήρα έχει το νόημα να μπορεί να προβλέψει τη συμπεριφορά ενός ατόμου. Κι όμως παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι ενεργούν διαφορετικά σε διαφορετικές συνθήκες.

Κάποιες φορές είμαστε πιο ντροπαλοί ενώ άλλες φορές πιο κοινωνικοί. Κάποιες φορές πιο ενεργητικοί ενώ άλλες πιο νωχελικοί. Δεν μπορούμε να ορίσουμε μονοσήμαντα τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου, λένε οι ψυχολόγοι που υποστηρίζουν αυτή την άποψη. Μου αρέσει κι εμένα αυτή η προσέγγιση.

Αυτό που είσαι αλλάζει

Ένα επιπλέον ιδίωμα της σύγχρονης εποχής είναι η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας, η οποία αναστατώνει το status quo δημιουργώντας διαρκώς νέους και συχνά εφήμερους ρόλους για τους ανθρώπους (πχ blogger, influencer, start-up επιχειρηματίας, κλπ).

Ενώ παλιότερα ήταν αναμενόμενο να κάνεις ένα επάγγελμα σε όλη σου τη ζωή ή και για περισσότερες από μια ζωές (βλέπε οικογενειακές επιχειρήσεις) τώρα γίνεται ολοένα πιο πιθανό να αλλάξεις πορεία (και ίσως περισσότερες από μια φορές) μέσα σε μια ζωή.

Πχ, εγώ ξεκίνησα μαθηματικός, έγινα χρηματιστής και τώρα είμαι συγγραφέας, εισηγητής σεμιναρίων, ομιλητής, blogger, θεραπευτής και γενικώς ασχολούμαι με την ψυχολογία. Άντε να βρεις ταυτότητα τώρα…

Οι ολοένα αυξανόμενοι ρυθμοί αλλαγής των καταστάσεων έχουν μετατρέψει την κρίση της μέσης ηλικίας στην κρίση του ενός τετάρτου της ηλικίας (quarter life crisis) όπως οι νέοι της εποχής μας επώδυνα ανακαλύπτουν.

Η μόνη αλήθεια είναι η αλλαγή.  «Τα πάντα ρει» όπως είπε ο Ηράκλειτος αλλά εμείς ψυχολογικά έχουμε πολλή ανάγκη από σταθερότητα και ασφάλεια στη ζωή μας. Έτσι απεγνωσμένα ζητάμε το «για πάντα» σε ένα κόσμο όπου το «για πάντα» είναι αδύνατον να υπάρξει.

Δεν είσαι κι εσύ ποτέ ο ίδιος

Όλα τα κύτταρά σου θα έχουν αντικατασταθεί αρκετές φορές μέχρι τα γεράματά. Νέες αναμνήσεις θα προκύπτουν και θα σχηματίζεις διαρκώς μια πολύ διαφορετική εικόνα του παλιού σου εαυτού. Τίποτα δε μένει ίδιο.

Κι όμως εμείς ψάχνουμε να βρούμε ποιος είμαι εγώ που παραμένω σταθερός πίσω από όλα αυτά.

Αν το σκεφτείς λίγο πιο φιλοσοφικά θα συνειδητοποιήσεις πως στην πράξη (γιατί στη θεωρία ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει) δεν υπάρχει ο σταθερός εαυτός σου τον οποίο προσπαθείς να ορίσεις με την ερώτηση «ποιος είμαι».

Δεν υπάρχει ο πραγματικός σου εαυτός. Τον εαυτό σου τον δημιουργείς. Δεν τον ανακαλύπτεις.

Αυτό μπορεί να ακούγεται αρχικά τρομακτικό. Αν το επεξεργαστείς λίγο παραπάνω όμως, ίσως και να είναι βαθιά ανακουφιστικό. Γιατί μπορείς να παραιτηθείς από την απαίτηση να βρεις τον πραγματικό εαυτό σου και να επικεντρωθείς στην ενασχόληση του να δημιουργήσεις τον εαυτό σου.

Αν δυσκολεύεσαι, δεν είσαι μόνος

Αν δεν ξέρεις ποιος είσαι να γνωρίζεις πως είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις μπερδεμένος και ανήμπορος πολλές στιγμές της ζωής σου. Να έχεις παραλύσει από την αίσθηση ελευθερίας και των πολλών επιλογών. Δεν πάει κάτι στραβά με σένα. Είσαι απλά άνθρωπος. Αυτό υποστήριζαν οι υπαρξιστές φιλόσοφοι, όπως ο Νίτσε, ο Καμύ, ο Σαρτρ.

Η ευτυχία δεν είναι φυσιολογική κατάσταση για τον άνθρωπο. Είμαστε φτιαγμένοι για να επιβιώνουμε, όχι για να κάνουμε ζωάρα. Θέλει πολύ κόπο για να αποκτήσεις ευτυχία και ίσως να μην είναι καν εφικτό. Δεν υπάρχει ζωή όπου δε θα μετανιώσεις κάποια στιγμή για τις επιλογές σου. Ποτέ δε θα μπορείς να είσαι απολύτως σίγουρος γι αυτές. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Όπως έλεγε ο υπαρξιστής φιλόσοφος Soren Kierkegaard, «ο μόνος τρόπος να κατανοήσεις τη ζωή είναι κοιτάζοντας προς τα πίσω, αλλά πρέπει να τη ζήσεις προς τα μπροστά».

Συμπέρασμα

Το νέο μου βιβλίο: Το Παράδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής είναι το υπαρξιακό ταξίδι του ήρωα που αρχίζει στο πρώτο κεφάλαιο με το ερώτημα “Ποιος είμαι;” και μέσα από το βιβλίο βιώνει ένα ταξίδι μέχρι το νόημα της ζωής.

Αν και εσύ δυσκολεύεσαι να ορίσεις το ποιος είσαι, μπορείς να βρεις παρηγοριά στο γεγονός ότι όλοι ζορίζονται. Το να μη νιώθεις ευτυχισμένος είναι φυσιολογικό. Είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό του να είσαι άνθρωπος. Δεν υπάρχει ζωή χωρίς άγχος.

Αν όμως, όπως συχνά αναφέρω, ακούς τις φωνές γύρω σου που σου λένε να σκέφτεσαι θετικά και να επιλέγεις την ευτυχία, τότε είναι πολύ εύκολο να νιώσεις προβληματικός τις φορές που φυσιολογικά δεν το καταφέρνεις.

Δείξε συμπόνοια στον εαυτό σου. Κατανόησέ την αναπόφευκτη δυσκολία του να είσαι άνθρωπος.

Αυτό είναι το σημαντικότερο βήμα για να καταλάβεις το ποιος στ’ αλήθεια είσαι.

Δημήτρης Φλαμούρης

 

Μαμά παγιδευμένη στα στερεότυπα, ψάχνει…

Μαμά παγιδευμένη στα στερεότυπα, ψάχνει… 600 372 Ιβίσκος

Μαμά παγιδευμένη στα στερεότυπα, ψάχνει…

Και άμα ψάχνει, βρίσκει! Και βρίσκει βιβλίο που απ’ την αρχή, με τον τίτλο του, της υπόσχεται πολλά. Αλήθεια, μαμά χωρίς στερεότυπα υπάρχει;

Κλασσική μαμά που προσπαθεί να τα κάνει όλα τέλεια και να ισορροπεί εργασία, οικογένεια, προσωπικά κάθε ώρα και λεπτό. Μέσα στα στερεότυπα, μέσα στα κλισέ και μέσα στην απόγνωση!

Κάπως έτσι ήμουν όταν μου πρότειναν το βιβλίο «Γ@μάτη στα 40». Πολύ πέρα από τα 40 και ακόμα πιο πέρα από το να νιώθω γ@μάτη, του έδωσα ευκαιρία και το αγόρασα. Εντάξει, η Λη είναι ή θα ‘πρεπε να είναι, το πρότυπο πιστεύω πολλών γυναικών. Αντιπροσωπεύει όλα όσα θέλουμε να νιώσουμε, να ζήσουμε, να πούμε, να κάνουμε! Και μέσα σε όλα όσα κάνει, μοιάζει να τα καταφέρνει αρκετά καλά και με τη μητρότητα.

Ένας φόβος μου και πιστεύω θα με νιώσουν πολλές γυναίκες, είναι μην δώσω περισσότερη προτεραιότητα σε εμένα απ’ ό,τι στην κόρη μου. Ένα από τα πασίγνωστα στερεότυπα της κοινωνίας μας. Είσαι γυναίκα, πρέπει να παντρευτείς. Παντρεύτηκες; Πρέπει να κάνεις παιδί. Κι αν κάνεις παιδί, είναι η ολοκλήρωσή σου και τα δίνεις όλα! Να συνεχίσω;

Ανέκαθεν επαναστάτρια και αντιδραστική, έφτασα να τα κάνω όλα τα παραπάνω, με μαθηματική ακρίβεια, στα 46 μου. Για την ακρίβεια τότε γέννησα. Είχα παντρευτεί 2 χρόνια νωρίτερα.

Ο πρώτος χρόνος ήταν δύσκολος. Μας τύχανε πολλά αλλά τελοσπάντων το ρεζουμέ είναι ότι με τον άντρα μου βρίσκαμε τους ρυθμούς μας και ήμασταν οκ. Τα στερεότυπα δεν είχαν (κούνια που μας κούναγε) εισβάλλει ακόμα στη ζωή μας.

Όταν άρχισε να περπατάει η μικρή μου, αρχίσανε τα δύσκολα. Ένας ήταν ο λόγος! Άρχισα να σκέφτομαι… Ξανά… Μέχρι τότε, ήταν σαν ήμουν σε remote mood και πήγαινα από τη μια μέρα στην άλλη ολίγον ρομποτικά.

Για να μην πολυλογώ, όταν το βιβλίο έφτασε στα χέρια μου ήταν ένα εξαιρετικό timing να κλοτσήσω μακριά όλα τα στερεότυπα που –ανακάλυψα– είχα και με καταδιώκανε.

Η Τόβα, με «χαστούκισε» με την αφήγηση της δικής της ζωής και σαν να ζωντάνευε η ίδια μπροστά μου ρωτώντας με «εσύ πού είσαι σε όλο αυτό που ζεις;»

Πού ήμουν; Ως φίλη, ως συνεργάτης, ως επαγγελματίας, ως ερωμένη… Με είχα χάσει, δίνοντας όλη μου τη σκέψη στη μητρότητα. «Και όμως…» δικαιολογούσα τον εαυτό μου. Αφού έκανα αυτό, έκανα το άλλο κλπ κλπ.

Μερικές φορές, η διαπίστωση έρχεται μέσα από κάτι που σε ταρακουνάει κι εμένα αυτό ήταν το βιβλίο της Τόβα.

Η ιστορία της αφυπνιστική. Δεν θα κάνω ποτέ το ταξίδι που έκανε, ούτε τα extreme sports αλλά το νόημα από πίσω είναι βαθύτερο. Μου φώναζε να ζήσω, να προλάβω να ζήσω. Να μην ξεχνάω ότι είμαι γυναίκα, ότι είμαι άνθρωπος και να κάνω αυτά που αγαπώ ακόμα και μόνη μου!

Ναι, ήταν άκρως αφυπνιστικό το ανάγνωσμα αυτό. Θα το συστήνω εσαεί. Ένα ακόμα εξαιρετικό βιβλίο από τις Εκδόσεις Ιβίσκος.

Κατερίνα Τσαμπά
writingcoach.gr

Αξίζεις πολύ περισσότερο από όσο πιστεύεις!

Αξίζεις πολύ περισσότερο από όσο πιστεύεις! 1200 630 Ιβίσκος

Ένας πατέρας είπε στη κόρη του. “Τώρα που αποφοίτησες, αυτό το αυτοκίνητο θα γίνει δικό σου. Αλλά πριν στο χαρίσω θέλω να κάνεις μια έρευνα για το πόσο θα μπορούσες να το πουλήσεις, διότι η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για ένα μοντέλο πολλών ετών.”

“Αχ, ρε πατέρα, σε ευχαριστώ πολύ! Αλλά δεν έχω την παραμικρή ιδέα που να απευθυνθώ για να πάρω κάποιες προσφορές.” Είπε η κόρη.

“Πήγαινε σε έναν έμπορο αυτοκινήτων” απαντάει κατευθείαν ο πατέρας.

Η κόρη γυρνάει από τον έμπορο αυτοκινήτων μπερδεμένη και του λέει “Πατέρα προσέφεραν μόνο 1000€ διότι είπαν πως πρόκειται για ένα πολύ παλιό μοντέλο.”

Ο πατέρας την κοιτάει με ένα χαμόγελο και της λέει “Μια προσφορά ήταν μόνο. Να πας και στην μάντρα αυτοκινήτων να ρωτήσεις και εκεί.”

Γυρνώντας η κόρη ψέλλισε στον πατέρα της “Πατέρα η μάντρα μου προσέφερε την εξευτελιστική τιμή των 100€ διότι λέει πως κάνει μόνο για παλιοσίδερα και ότι κανένας δεν χρειάζεται τα συγκεκριμένα ανταλλακτικά.”

Τότε ο πατέρας κοιτώντας τη με βλέμμα γεμάτο αγάπη της λέει “Θέλω να πάρεις και μια τελευταία προσφορά. Θα σου δώσω αυτή την διεύθυνση, εκεί θα βρεις ένα κτήριο που στεγάζει μια παθιασμένη λέσχη αυτοκινήτων. Πήγαινε να ρωτήσεις και εκεί και ύστερα δεν θα σε ταλαιπωρήσω άλλο.”

Η κόρη γυρνάει με ένα χαμόγελο ως τα αυτιά αγκαλιάζοντας τον πατέρα της και ξεφωνίζοντας “Πατέρα είμαστε πλούσιοι! Μου προσέφεραν 250.000€ γιατί είπαν πως πρόκειται για ένα πολύ σπάνιο αμάξι και σε αναλογία με την χρονολογία που κυκλοφόρησε είναι πολύ καλοδιατηρημένο.”

Και τότε ο πατέρας είπε “Το αμάξι κόρη μου μπορείς να το κάνεις ό,τι θέλεις, δικό σου είναι! Αυτό όμως που θέλω πραγματικά να καταλάβεις είναι πως τα πάντα αξίζουν σε αυτή την ζωή και ό,τι δεν έχει αξία για εσένα μπορεί να έχει για κάποιον άλλο. Άμα κάποια στιγμή νιώσεις στην ζωή σου ότι δεν αξίζεις τότε δεν θα είσαι στο σωστό μέρος. Αν δεν σε εκτιμούν μην θυμώνεις, απλά φύγε από το μέρος και τους ανθρώπους που δεν αναγνωρίζουν την αξία σου! Και να θυμάσαι ότι για εμένα θα αξίζεις πάντα όλα τα αμάξια του κόσμου…

“Μην διστάζεις να ακολουθείς τα όνειρά σου” γράφει η Βίκυ Κάουλα

“Μην διστάζεις να ακολουθείς τα όνειρά σου” γράφει η Βίκυ Κάουλα 174 133 Ιβίσκος
Ζήσε τη ζωή που ονειρεύεσαι

Γεια σου.

Χάζευα στο Facebook μία μέρα και το μάτι μου έπεσε στον πιο κάτω τίτλο άρθρου: «Άνεργος αγοράζει σπηλιά με 1 ευρώ και την μετατρέπει σε παλάτι!». Με μεγάλη περιέργεια πάτησα το link για να διαβάσω το άρθρο. Εάν θέλεις, το διαβάζεις κι εσύ εδώ

Αφού διάβασα το άρθρο και είδα και τις φωτογραφίες που το συνόδευαν είχα εντυπωσιαστεί με το πώς είχε διαμορφωθεί η σπηλιά!

Αλλά πιο πολύ είχα εντυπωσιαστεί με τον νεαρό.

Αυτός ο νεαρός το πιθανότερο να ήταν ένας νέος χωρίς πολλά εφόδια από αυτά που έχουμε συνηθίσει να φέρνουμε στο μυαλό μας και από αυτά που προσδοκούμε για τα παιδιά μας, δηλαδή σπουδές σε πανεπιστήμιο, καλή δουλειά κ.λπ.

Όμως, είχε κάποια χαρακτηριστικά ανεκτίμητα.

Κατ’ αρχάς δεν φοβόταν να κάνει όνειρα. Φαντάστηκε ότι θα μπορούσε να αγοράσει τη σπηλιά και ακολούθησε το όνειρό του. Δεν πτοήθηκε. Τόλμησε, ενώ εάν το άκουγε κάποιος μάλλον θα τον περνούσε για αιθεροβάμωνα, και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε.

Μετά, μεθοδικά έκανε το πλάνο του για να τη μετατρέψει σε σπίτι, πήρε τη βοήθεια που χρειαζόταν από την κοπέλα του, αλλά και από την Τράπεζα και με πολλή προσωπική εργασία κατάφερε να έχει στα χέρια του ένα παλάτι.

Μόνο θαυμασμό νιώθω γι’ αυτόν τον νεαρό και σκέφτομαι ότι όποιος δεν φοβάται να ονειρευτεί και ακολουθεί τα όνειρά του, τολμάει παρά την όποια αντιξοότητα, καταστρώνει ένα σχέδιο, εργάζεται για να το υλοποιήσει και ζητάει και βοήθεια από όπου μπορεί να πάρει, τότε έχει τα εχέγγυα για να πετύχει πολύ σημαντικά πράγματα.

Αλλά ακόμα κι αν δεν τα καταφέρει ακριβώς όπως το είχε σκεφτεί, σίγουρα θα έχει κερδίσει πολλά από όλη τη διαδρομή.

Εσύ, τι σκέφτεσαι γι’ αυτό;

Βίκυ Κάουλα

Συγκινητική η άποψη της Ήρας Μπέσκα για το βιβλίο “Το σύμπαν είναι μαζί σου”

Συγκινητική η άποψη της Ήρας Μπέσκα για το βιβλίο “Το σύμπαν είναι μαζί σου” 800 534 Ιβίσκος

Εάν έχεις την ανάγκη να τα έχεις όλα υπό έλεγχο, αλλά ταυτόχρονα δεν ικανοποιείσαι με τα αποτελέσματα, εάν φοβάσαι να αφεθείς στα χέρια κάποιου άλλου, αλλά η ψυχή σου λαχταρά την φροντίδα αλλά και θαύματα, τότε το «Το σύμπαν είναι μαζί σου» της Gabrielle Bernstein είναι το βιβλίο που χρειάζεσαι.

Εγώ πίστευα πως είχα πάρα πολύ καλή σχέση με το σύμπαν. Εδώ και αρκετά χρόνια ξεκίνησα να ανοίγομαι σε αυτή τη «σχέση» και πραγματικά η ζωή μου άλλαξε. Αναβαθμίστηκε. Έγινε πιο φωτεινή. Παρ’ όλα αυτά όμως σε κάποιους τομείς της ζωή μου, δεν είχα αφεθεί πραγματικά. Βλέπεις είχα κι εγώ την τάση να θέλω να έχω τον έλεγχο κι ας μου έλεγα το αντίθετο.

Από τη στιγμή που ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο, πραγματικά, σαν να έγινε ένα ξεκλείδωμα. Για όσο διάστημα το διάβαζα και ήταν αρκετές οι μέρες λόγω φόρτου εργασίας, ένιωθα σαν να ήμουν επάνω σε ένα μαγικό χαλί, που ξεκούραστα και αβίαστα με πήγαινε σε μέρη που τόσο καιρό ήθελα.

Συνειδητοποίησα φυσικά πως δεν είχα αφεθεί ποτέ στην πραγματικότητα στα χέρια του Σύμπαντος. Όπως παράλληλα είδα στην πράξη πια, πως όταν αφήνεσαι, μαγικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν.

Ακολουθώντας τις ασκήσεις του βιβλίου και τις προσευχές, άρχισαν να ξεκλειδώνουν τα πιο δύσκολα κομμάτια της ζωής μου, εκείνα που ξέρεις, ήθελα να ελέγχω απόλυτα γιατί είχαν τη μεγαλύτερη σημασία για εμένα. Έλα όμως που το Σύμπαν έχει πολύ καλύτερα σχέδια για εμάς, απ’ ό,τι εμείς για εμάς. Και έλα που εκείνο βλέπει και ακούει πράγματα που εμείς δεν… οπότε σίγουρα ξέρει πολλά περισσότερα.

Άρχισα να συγχρονίζομαι με πρόσωπα και καταστάσεις που ήθελα πάρα πολύ καιρό αλλά δεν τα κατάφερνα. Και δεν τα κατάφερνα γιατί δεν αφηνόμουν. Γιατί ήθελα να τα ελέγχω όλα.

Έχω να σου πω επίσης, πως ενώ ολοκλήρωσα το βιβλίο και ξεκίνησα ένα άλλο, κάθε βράδυ σχεδόν ανατρέχω σε ασκήσεις και προσευχές που με είχαν βοηθήσει, ώστε να διατηρήσω τη μαγεία στη ζωή μου. Έχω πάθει μια όμορφη εξάρτηση…

Ξέρω είναι λίγο τρομακτικό να αφεθείς ενώ έχεις συνηθίσει να τα ελέγχεις όλα, αλλά είναι ταυτόχρονα και πολύ κουραστικό. Γι’ αυτό διάβασε το βιβλίο αυτό, κάνε ένα βήμα πίσω και καλωσόρισε τη μαγεία στη ζωή σου.

Θα χαρώ να ακούσω τις εντυπώσεις σου από το βιβλίο.

Ήρα Μπέσκα

@abouthappiness.gr

“Βιβλία που αξίζει να διαβάσεις” γράφει η Βίκυ Κάουλα

“Βιβλία που αξίζει να διαβάσεις” γράφει η Βίκυ Κάουλα 640 427 Ιβίσκος

Από πολύ μικρή ήμουν φανατική αναγνώστρια. Διάβαζα ό,τι έπεφτε στα χέρια μου και διάβαζα βιβλία κάθε είδους. Ακόμη και σήμερα δεν έχω ένα είδος που προτιμώ. Τα βιβλία που προτιμώ είναι αυτά που με συνεπαίρνουν και δεν θέλω να τα αφήσω από τα χέρια μου, τα βιβλία που έχουν μεγάλες ανατροπές, που μου γεννούν έντονα συναισθήματα, αλλά και αυτά που έχουν να μου «πουν» πράγματα, να μάθω, να δω τις καταστάσεις από άλλη οπτική ή να διαβάσω κάποιον άλλον τρόπο διαχείρισης των συναισθημάτων, των σκέψεων και των εμπειριών μου.

Κάποια στιγμή αυτή μου η αγάπη βρήκε έκφραση μέσα από την ενασχόλησή μου με τις Εκδόσεις Ιβίσκος. Μέσα από αυτή, μου δίνεται η ευκαιρία να διαβάζω και να αξιολογώ βιβλία, να εμβαθύνω σε αυτά, έχοντας την ευθύνη της έκδοσής τους, επιμελούμενη τα κείμενα για να αποδοθούν σωστά, ερχόμενη σε επαφή με τους συγγραφείς τους. Νιώθω μεγάλη χαρά που συμμετέχω σ’ αυτόν τον μαγικό κόσμο και νιώθω μεγάλη περηφάνια για τα βιβλία που παρουσιάζουν οι Εκδόσεις Ιβίσκος στο αναγνωστικό κοινό. Θεωρώ μεγάλη ευτυχία που μπορώ και κάνω το μεράκι μου. Είναι ένας από τους τρόπους που έχω για να αποσυμπιέζομαι από τον εργασιακό φόρτο και την πίεση της καθημερινότητας.

Θέλω, λοιπόν, να μοιραστώ μαζί σου κάποια βιβλία που αξίζει να διαβάσεις. Η σειρά που παραθέτω τα βιβλία είναι τυχαία.


ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ – Δημήτρης Φλαμούρης

Σε αυτό το πρωτοπόρο και αντισυμβατικό βιβλίο, ο Δημήτρης Φλαμούρης PhD καταρρίπτει πολλούς από τους μύθους του χώρου της αυτοβελτίωσης. Συνδυάζοντας τις τελευταίες έρευνες της νευροεπιστήμης, της νέας επιστήμης του άγχους και της επιστήμης της κινητοποίησης, με την Ψυχολογία, την Υπαρξιακή Φιλοσοφία αλλά και την Αρχαία Σοφία προτείνει έναν διαφορετικό, πιο ανθρώπινο δρόμο.

Μάθε περισσότερα


ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ – James Clear

Οι καινούργιοι στόχοι, χρειάζονται καινούργιες συνήθειες.

Ακούγεται απλό… γιατί έτσι είναι!

Όποιοι κι αν είναι οι στόχοι μας, το βιβλίο αυτό μας αποκαλύπτει σίγουρες μεθόδους που θα μας απογειώσουν! Παραθέτοντας έγκυρα πορίσματα της βιολογίας, της ψυχολογίας και της νευροεπιστήμης, ο James Clear, ένας από τους διεθνώς κορυφαίους ειδικούς, μας μαθαίνει με ακρίβεια τις κατάλληλες στρατηγικές για να αποκτήσουμε καλές συνήθειες, να ξεφορτωθούμε τις κακές και να κυριαρχούμε στη συμπεριφορά μας, ώστε να οδηγηθούμε σε αξιοθαύμαστα αποτελέσματα.

Μάθε περισσότερα


ΑΠΟΔΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ – Johann Hari

Μια ριζικά ανατρεπτική οπτική για τη θεραπεία της κατάθλιψης και του άγχους.

Αν και επιτυχημένος δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο Γιόχαν Χάρι υπέφερε από κατάθλιψη από τότε που ήταν παιδί και άρχισε να παίρνει αντικαταθλιπτικά, όταν ήταν έφηβος. Του είχαν πει —όπως σε ολόκληρη τη γενιά του— ότι το πρόβλημά του είχε προκληθεί από κάποια χημική ανισορροπία στον εγκέφαλό του.  Ως ενήλικας με σπουδές κοινωνιολογίας, διαπίστωσε ότι σχεδόν όλα όσα μας έχουν πει για την κατάθλιψη και το άγχος είναι λανθασμένα! Ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο, ο Χάρι έκανε ένα οδοιπορικό σαράντα χιλιάδων μιλίων, για να πάρει συνεντεύξεις από τους κορυφαίους ειδικούς σχετικά με το τι προκαλεί την κατάθλιψη και το άγχος, καθώς και τι τα θεραπεύει.  Αυτό που ανακάλυψε είναι ότι οι πραγματικές ρίζες της κατάθλιψης δεν βρίσκονται στον εγκέφαλό μας, αλλά στον τρόπο με τον οποίο ζούμε σήμερα και στη μεταξύ μας αποξένωση που τον χαρακτηρίζει. Ακόμα, διαπίστωσε βιωματικά πως υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης αυτής της διεθνούς «πανδημίας», ριζικά διαφορετικοί από εκείνους που μας πρότειναν μέχρι τώρα. Στο βιβλίο αυτό μοιράζεται μαζί μας το απαύγασμα των ερευνών του, προσφέροντας ρεαλιστικές και έγκυρες λύσεις για μια ζωή γεμάτη νόημα και ψυχική πληρότητα.

Μάθε περισσότερα


ΑΝΤΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ, ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ – John Gray

Ένα κλασικό βιβλίο-εγχειρίδιο που όλα τα ζευγάρια πρέπει να διαβάσουν.

… ο δρ John Gray σε αυτό το βιβλίο αποκαλύπτει πόσο διαφέρουν οι άντρες και οι γυναίκες σε όλες τις πλευρές της ζωής τους: όχι μόνο επικοινωνούν με διαφορετικό τρόπο, αλλά και σκέπτονται, αισθάνονται, αντιλαμβάνονται, αντιδρούν, χρειάζονται και εκτιμούν με διαφορετικό τρόπο.

Μοιάζουν σχεδόν σαν να προέρχονται από διαφορετικούς πλανήτες, να μιλούν διαφορετικές γλώσσες και να τρέφονται με διαφορετική τροφή.

Το Άνδρες από τον Άρη, Γυναίκες από την Αφροδίτη αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για τη δημιουργία βαθύτερων και ουσιαστικότερων σχέσεων αγάπης και κατανόησης μεταξύ των δύο φύλων.

Μάθε περισσότερα 


Γ@Μ@ΤΗ ΣΤΑ 40 – Tova Leigh

Στο πρώτο της βιβλίο, η Τόβα παίρνει τους αναγνώστες μαζί της στο ταξίδι της για να ανακαλύψει εκ νέου ποια είναι μετά τη μητρότητα και πέρα από τους κανόνες που η κοινωνία επιβάλλει στις γυναίκες, ενώ τις ενθαρρύνει να απελευθερωθούν και απλώς να είναι ο εαυτός τους.

Ένα απολαυστικό και διασκεδαστικό βιβλίο που παρουσιάζει με ρεαλιστικό τρόπο πώς μπορεί μια γυναίκα να απολαμβάνει τους πολλαπλούς ρόλους της στη ζωή ως μαμά, σύντροφος, εργαζόμενη, ερωμένη, φίλη…

Μάθε περισσότερα


ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ – Gabriel Rolon

O διασημότερος ψυχαναλυτής της Λατινικής Αμερικής σε ένα ζωτικής σημασίας βιβλίο ξεκινά από την ψυχανάλυση για να φέρει στο προκείμενο ένα σύμφωνο εμπιστοσύνης μεταξύ κάποιου που λέει τα δικά του και εκείνου που τον ακούει, τον τιθασεύει και τον συνοδεύει. Το βιβλίο περιέχει «αληθινές ιστορίες». Τις περισσότερες φορές σκληρές, όμως πάντα γεμάτες από ζωή. Πολλή ζωή και την αλήθεια του θεραπευόμενου.

Ο λόγος του είναι απλός, λιτός, κατανοητός και συνάμα συγκλονιστικός.

Εάν σας αρέσει ο Ίρβιν Γιάλομ, τότε θα λατρέψετε τον Γκαμπριέλ Ρολόν.

Μάθε περισσότερα


ΔΕΚΑΤΡΕΙΣ ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ – Λιάνα Τσιρίδου

Ένα σπαρακτικό μυθιστόρημα-οδοιπορικό από την απόλυτη προδοσία στην κάθαρση και τη λύτρωση. Ένα μυθιστόρημα που θα σας συγκλονίσει με την ένταση των συναισθημάτων που θα σας γεννήσει.

Δεκατρία ολόκληρα χρόνια το καλό και το σκοτεινό κομμάτι της ηρωίδας μάχονται μέσα της σε σύγκρουση εξουθενωτική και την οδηγούν σ’ ένα ατέλειωτο κι οδυνηρό εκκρεμές αντιφάσεων. Η συμφιλίωση, οι παραδοχές, η συγχώρεση συγκρούονται διαρκώς με τον θυμό, τη διάψευση, την προδοσία, σ’ έναν αγώνα με άδηλη έκβαση.

Εκτός κι αν ανοίξει η χαραμάδα για τη ροή της αγάπης. Ξανά.

Μάθε περισσότερα


ΤΕΛΟΣ ΠΑΡΤΙΔΑΣ – Λιάνα Τσιρίδου

Και πάλι ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Λιάνας Τσιρίδου, επίκαιρο όσο ποτέ δυστυχώς, αφού περιστατικά βίας κατά των γυναικών έρχονται συνεχώς στο προσκήνιο.

Στο γύρισμα του αιώνα και της χιλιετίας. Στην πόλη που χάνει πια τους μύθους της και μετατρέπεται σε θαμπό σκηνικό για καθημερινές ιστορίες. Στο αστραπιαίο πέρασμα μιας στιγμής, στην ανάσα μιας σύμπτωσης έρχεται η συνάντηση τριών γυναικών.

Σε όλα είναι διαφορετικές. Η νεαρότερη, η Μήτση, από νωρίς ορφανή και πρόωρα μεγαλωμένη μέσα από τις δυσκολίες της. Η δεύτερη, η Μάρα, αστικής καταγωγής και αναθρεμμένη μέσα στο ροζ συννεφάκι του πλούτου και της ομορφιάς της. Η τρίτη, η Σάρα, η ανιδιοτελής και δοτική Εβραία, παγιδευμένη σε κανόνες ζωής που δεν επέλεξε.

Το μόνο τους κοινό στοιχείο: η εμπειρία της αντρικής βίας, σωματικής ή ψυχολογικής, ομολογημένης ή ανομολόγητης, από εχθρούς ή από αγαπημένους, που λεκιάζει τον καμβά της ζωής τους και βαραίνει το επόμενο βήμα τους.

Η φιλία που αναπτύσσεται μεταξύ τους δεν είναι ανέφελη, δεν είναι αναίμακτη, δεν είναι ευθύγραμμη. Μα είναι επίμονη. Καταφέρνει να γίνει φωλιά και στήριγμα για την καθεμιά…

Σ’ αυτήν προσπαθούν να βρουν τη δύναμη που χρειάζονται για τις μικρές ή μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους. Οι Δευτέρες τους, οι μέρες που πιο πολύ συναντιούνται, σύντομα γίνονται ανάσα, αντίδοτο σε ό,τι τις πνίγει.

Πώς θα τελειώσει η παρτίδα της ζωής τους; Ποιος θα καθορίσει το τέλος; Οι λογικές αποφάσεις, η πραγματικότητα γύρω τους ή τα σκοτεινά τους κομμάτια; Το παρελθόν που ζητάει να επιβεβαιωθεί ή τα θαμμένα συναισθήματα;

Μάθε περισσότερα


ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΛΩΤΟΣ – Λουκάς Μέξης

Ο κόκκινος λωτός, το σύμβολο αγάπης και πάθους, είναι χαραγμένος για πάντα στο χέρι του Χρήστου. Κλειστός, μαζί με όσα ήθελε να μείνουν σφραγισμένα μέσα του. Το γράμμα «Χ» βρίσκεται στο κέντρο του. «Χ» για το όνομά της, για την μόνη γυναίκα που αγάπησε πραγματικά. Σήμερα ο Χρήστος βρίσκεται απομονωμένος στο καταφύγιό του, στο δάσος, μπροστά σε έναν νεαρό δημοσιογράφο και εννέα φυλαγμένα γράμματα. Μέσα από αυτά θα διηγηθεί σε εκείνον όλη του τη ζωή με κατάληξη το εδώ, το τώρα, αυτή τη στιγμή.

Ένα μυθιστόρημα που θα σας ταξιδέψει στον χώρο και στον χρόνο.

Μάθε περισσότερα


ΔΙΟΜΙΡΑ – Σπύρος Γλύκας

Ένα πραγματικά συγκλονιστικό μυθιστόρημα με θέμα το δυσοίωνο, μακρινό μέλλον που όμως είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το κακοσήμαδο παρόν. Ένα βιβλίο προφητικό που μέσα από εκπληκτικές περιγραφές κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη μέχρι την τελευταία σελίδα!

Ένα δυστοπικό μυθιστόρημα μα συνάμα αισιόδοξο!

Μάθε περισσότερα


ΤΡΙΑ ΧΡΥΣΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ – Josephine Moon

Μπορεί μια κοπέλα με διπολική διαταραχή να πατήσει στα πόδια της και να ζήσει τη ζωή που ονειρεύεται;

Μέσα από αυτό το μυθιστόρημα, ύμνο στο φαγητό και στην οικογένεια, στη νίκη απέναντι στις αντιξοό­τητες και στην αγάπη, καταλαβαίνουμε ότι όλα είναι δυνατά, αρκεί να το θελήσουμε πολύ. Και άσχημες εμπειρίες στην παιδική ηλικία και κακοποιητικές ερωτικές σχέσεις και προβλήματα υγείας μπορούν να υπερνικηθούν με τη δύναμη της ψυχής.

Τρυφερό, συγκινητικό, αληθινό.

Μάθε περισσότερα

 


Τα πιο πάνω βιβλία είναι βιβλία που με άγγιξαν και με συνεπήραν και πιστεύω ότι αξίζει να τα διαβάσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν κι άλλα που αγαπώ και ξεχωρίζω. Αυτά είναι από τα πιο πρόσφατα ή πιο επίκαιρα με κάποιον τρόπο.

Εάν διαβάσεις κάποιο από αυτά, θα ήθελα να μοιραστείς τις εντυπώσεις σου μαζί μου.

“Γιατί σε εκνευρίζουν τόσο πολύ οι άλλοι και τι να κάνεις γι’ αυτό” γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης

“Γιατί σε εκνευρίζουν τόσο πολύ οι άλλοι και τι να κάνεις γι’ αυτό” γράφει ο Δημήτρης Φλαμούρης 1024 560 Ιβίσκος

«Επίτηδες το κάνει, για να μου σπάσει τα νεύρα!»
«Αφού το ξέρει ότι με ενοχλεί, γιατί μου φέρεται έτσι;»
«Γιατί με στραβοκοίταξε; Τι της έχω κάνει;»
Πολύ συχνά μας εκνευρίζουν συμπεριφορές των άλλων ανθρώπων και θυμώνουμε. Για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό;

Η σύντομη απάντηση είναι πιθανώς γιατί δεν εκτιμάμε αρκετά τον εαυτό μας. Συνέχισε να διαβάζεις για την εξήγηση.

Κοίταξε την παρακάτω εικόνα. Τι βλέπεις;

Αν είσαι σαν τους υπόλοιπους ανθρώπους, θα βλέπεις μόνο άσπρα και μαύρα σχήματα, χωρίς κανένα νόημα. Θα επανέλθω στην εικόνα λίγο πιο μετά.

Τι μας εκνευρίζει;

Το πόσο μας εκνευρίζει μια συμπεριφορά είναι άμεσα συνδεδεμένο με το ποιο αντιλαμβανόμαστε ότι είναι το κίνητρο του «δράστη».

Ο νόμος ορίζει διαφορετική ποινή για τον φόνο εξ αμελείας και τον φόνο εκ προθέσεως. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ένα πτώμα. Όμως, συλλογικά ως κοινωνία, κατανοούμε τη σημασία του κινήτρου πίσω από την πράξη, προκειμένου να ορίσουμε την τιμωρία.

Αν κάποιος σκοντάψει και μας λερώσει με την πορτοκαλάδα που κρατούσε θα ενοχληθούμε, αλλά δεν θα γίνουμε πυρ και μανία. Δεν θα το πάρουμε προσωπικά. Αν είμαστε τυχεροί μάλιστα, μπορεί να ξεκινήσουμε και ένα ειδύλλιο με έναν σταρ του σινεμά, όπως ο Hugh Grand στο Notting Hill!

Αν όμως κάποιος σταθεί απέναντί μας και με πρόθεση μας λούσει με πορτοκαλάδα, τότε θα θυμώσουμε πολύ περισσότερο. Θα το πάρουμε προσωπικά.

Αν το μικρό παιδί μας ξυπνήσει στη μέση της νύχτας και αρχίσει να κλαίει, θα αναστενάξουμε αλλά θα σηκωθούμε για να το φροντίσουμε. Ίσως να πεινάει. Ίσως να πονάει. Δεν θα το πάρουμε προσωπικά. Θα ψάξουμε άλλη ερμηνεία για τη συμπεριφορά του.

Αν όμως ο γείτονας αρχίζει να φωνάζει και να κάνει πολύ θόρυβο στη μέση της νύχτας και ξυπνήσουμε, θα θυμώσουμε. «Καλά, δεν σκέφτεται ότι μας ενοχλεί;» Θα το πάρουμε πιο προσωπικά.
Μας ενοχλεί, λοιπόν, κάτι, όταν το παίρνουμε προσωπικά. Όσο περισσότερο θεωρούμε πως είμαστε ο στόχος της συμπεριφοράς, όσο περισσότερο θεωρούμε πως το κίνητρο του «δράστη» ήταν να μας προκαλέσει δυσφορία, τόσο περισσότερο ενοχλούμαστε.

Μήπως είσαι τυφλός;

Θυμάσαι την ασπρόμαυρη εικόνα; Αν θέλεις, ξανακοίταξέ την. Προκειμένου να αντιληφθείς τι απεικονίζει, οι συνάψεις του εγκεφάλου σου αρχίζουν να πυροδοτούνται. Άρχισε το μυαλό σου να σκανάρει το παρελθόν σου, για να συγκρίνει την εικόνα που είδες με παραστάσεις που έχεις. Όμως, δεν βρήκε τίποτα παρόμοιο εκεί. Έτσι, βιώνεις αυτό που λέγεται εμπειρική τυφλότητα (experiential blindness), οπότε έχεις μείνει με την απορία. Περιγράφω τη διαδικασία στο βιβλίο μου: «Το Παράδοξο Μονοπάτι προς το Νόημα της Ζωής».
Για να δούμε αν μπορώ να σε γιατρέψω και να σου δώσω το φως σου!

Δες την παρακάτω εικόνα:

Τώρα ξανακοίταξε την πρώτη εικόνα.

Το βλέπεις το φίδι;

Τι άλλαξε; Τη δεύτερη φορά είχες μια εμπειρία που εξηγούσε την εικόνα και μπόρεσες να την αντιληφθείς. Γιατί ο εγκέφαλος λειτουργεί βάσει προβλέψεων. Μαθαίνει διαρκώς και προβλέπει τι θα συμβεί Χρησιμοποιεί παρελθοντικές εμπειρίες ως μοντέλα πρόβλεψης για να ερμηνεύσει παροντικά φαινόμενα. Αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο όπως προβλέπεις ότι είναι. Όχι όπως είναι.

Τι προβλέπεις για τις συμπεριφορές των άλλων;

Ακριβώς το ίδιο πράγμα συμβαίνει, όταν επιχειρείς να αντιληφθείς τα κίνητρα πίσω από τις πράξεις των άλλων. Χρησιμοποιείς ασυνείδητα ένα μοντέλο πρόβλεψης. Έτσι, αν έχεις μάθει από μικρός ότι δεν αξίζεις, ότι είσαι άχρηστος, ότι οι άλλοι θα σε κοροϊδέψουν, θα σε μειώσουν, τότε αυτό το μοντέλο θα χρησιμοποιήσει το μυαλό σου για να προβλέψει και το παρόν.

Θα προβλέπεις ότι το κίνητρο πίσω από τις συμπεριφορές των άλλων είναι να σε βγάλουν άχρηστο, να σε μειώσουν, να σου κάνουν κακό. Άρα, θα εκνευρίζεσαι μαζί τους πολύ εύκολα.

Όχι επειδή αυτό είναι απαραίτητα το κίνητρό τους. Αλλά επειδή αυτό έχεις μάθει από μικρός ότι συνήθως είναι το κίνητρο των ανθρώπων, όταν σε αντιμετωπίζουν.

Όσο λιγότερο σε έχουν εκτιμήσει όταν μεγάλωνες, τόσο περισσότερο θα προβλέπεις υποτίμηση στις πράξεις των άλλων. Όσο λιγότερη αγάπη πήρες όταν ήσουν παιδάκι στο παρελθόν, τόσο πιο έντονα θα πιστεύεις ότι είσαι άξιος στόχος επιθέσεων στο παρόν. Τόσο πιο πολύ θα πιστεύεις ότι οι άνθρωποι σου φέρονται άσχημα στο σήμερα. Γιατί υποσυνείδητα έχεις μάθει ότι σου αξίζει να σου φέρονται έτσι. Γιατί αυτό το μοντέλο ερμηνείας του κόσμου έχεις αναπτύξει.

Φοράς τα ψυχολογικά γυαλιά του «Θέλουν το κακό μου» και τα βλέπεις όλα μέσα από αυτά.
Συνεπώς όσο λιγότερη αυτοεκτίμηση έχεις, τόσο περισσότερο θα σε εκνευρίζουν οι άλλοι άνθρωποι. Τόσο περισσότερο θα το παίρνεις προσωπικά.

Έχεις τη μύγα και μυγιάζεσαι…

Ξέρω ότι δεν ακούγεται ευχάριστο.

Η γνώση είναι δύναμη (στην πράξη)

Η γνώση είναι δύναμη, όπως αναφέρω διαρκώς στο βιβλίο μου. Αν γνωρίζεις ότι ισχυρό ρόλο στο πόσο εκνευρίζεσαι με τους άλλους ανθρώπους διαδραματίζει η γνώμη που έχεις για τον εαυτό σου, τότε έχεις τη δύναμη να κάνεις ένα πολύ σημαντικό βήμα για την ψυχική σου ηρεμία.
Αντί να προσπαθείς μάταια να αλλάξεις τους άλλους και τις συμπεριφορές τους για να είσαι γαλήνιος, μπορείς να εστιάσεις περισσότερο σ’ εσένα.

Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι την ώρα που θα πάρεις προσωπικά τη συμπεριφορά κάποιου και θυμώσεις θα σκεφτείς συνειδητά: Μήπως υπάρχουν εναλλακτικές ερμηνείες; Μήπως δεν έχει να κάνει μ’ εμένα;
Μήπως δεν με αγριοκοίταξε και είναι απλώς αφηρημένος;
Μήπως μου μίλησε άσχημα, επειδή είναι εκνευρισμένος με κάτι που του συνέβη πιο πριν;
Μήπως δεν με αποφεύγει αλλά έχει τις κλειστές του;
Ποια είναι η δική του καρφίτσα;
Δεν θα είναι εύκολο. Προγραμματισμοί μιας ζωής δεν αλλάζουν απλά και μόνο επειδή θα πάρεις απόφαση να κάνεις κάτι άλλο. Ίσως μάλιστα χρειαστείς βοήθεια από κάποιον ειδικό. Όμως, αν το θέλεις, γίνεται.

Εδώ πρέπει να τονίσω πως δεν θα ανεχτείς οποιαδήποτε συμπεριφορά σε μειώνει. Όμως, αλλιώς θα βάλεις όρια αν το παίρνεις προσωπικά και αλλιώς αν καταλαβαίνεις ότι ίσως δεν έχει να κάνει μ’ εσένα.

Συμπέρασμα

1) Με εκνευρίζει κάποιος επειδή θεωρώ ότι το κίνητρό του ήταν να με πληγώσει.

2) Όσο περισσότερο με έχουν πληγώσει στο παρελθόν τόσο περισσότερο θα θεωρώ το κίνητρό του άλλου είναι να με πληγώσει και στο παρόν (αυτό το μοντέλο πρόβλεψης έχω αναπτύξει για τον κόσμο).

3) Αν καταφέρω να το αναγνωρίσω, τότε μπορώ να ψάξω συνειδητά για εναλλακτικές ερμηνείες για τα κίνητρα των συμπεριφορών των άλλων.

Βonus: Αν καταφέρω να αρχίσω να βρίσκω τις εναλλακτικές ερμηνείες, θα αρχίσω να χτίζω ένα νέο μοντέλο πρόβλεψης για τους ανθρώπους.
Και θα αλλάξει η εικόνα μου για τον κόσμο.

Αλλά και για τον εαυτό μου…

Η άποψη για το βιβλίο του Σπύρου Γλύκα “Διομίρα” από το blog ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ

Η άποψη για το βιβλίο του Σπύρου Γλύκα “Διομίρα” από το blog ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ 1024 584 Ιβίσκος

Ο Σπύρος Γλύκας πήρε ένα σοβαρό ρίσκο όταν αποφάσισε να ασχοληθεί με τη Διομίρα. Έγραψε ένα βιβλίο που είναι ξεκάθαρα δυστοπία, με όλες τις πολιτικές, οικονομικές, προσωπικές προεκτάσεις, ενώ είμαι σίγουρη πως ξέρει πολύ καλά πως το κοινό της επιστημονικής φαντασίας στην Ελλάδα είναι περιορισμένο και θα δυσκολευόταν να βρει κάποιον να το εκδώσει.

Κεντρικός πρωταγωνιστής ο Τροτ, ένας έφηβος στην ένατη επαρχία της Γης στον 23ο αιώνα, που βρίσκεται μπροστά στην καμπή της ενηλικίωσης. Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να αποχωριστεί όλους τους ανθρώπους, να αναλάβει μια δική του Μονάδα Ζωής, απ’ όπου δεν θα ξαναβγεί ποτέ και να ζήσει τα υπόλοιπα διακόσια χρόνια που του αναλογούν παρέα με ένα ρομπότ και τις οθόνες. Ο Τρότ όμως δεν είναι ένας κοινός έφηβος, έχει μια φοβερή ικανότητα συγκέντρωσης. Και αποφασίζει να το σκάσει. Στο φευγιό του θα συμβάλλει η Γριά, ένα σκιώδες πρόσωπο που βοηθά για λίγο όλους τους αντιφρονούντες, και θα του δώσει να καταλάβει την αξία της λογοτεχνίας αλλά και του ταλέντου του στη συγκέντρωση.

Όλα τα στοιχεία μια δυστοπίας είναι εδώ. Ο συγγραφέας χτίζει μια ιστορία σε μια μελλοντική κοινωνία, όπου το περιβάλλον έχει καταστραφεί και οι άνθρωποι στηρίζονται αποκλειστικά στην τεχνολογία για την επαφή. Όλοι σχεδόν αποδέχονται τη νέα κατάσταση, ελάχιστοι επαναστατούν. Σε αυτήν την κοινωνία υπάρχει και η Διομίρα, η μοναδική πόλη στην επιφάνεια, μα εκεί ζουν μονάχα τα μέλη πέντε οικογενειών, αυτών που προκάλεσαν την καταστροφή και τώρα κρατούν όλη την εξουσία για τον εαυτό τους.

Οι άνθρωποι πρέπει να αποδεχτούν ο καθένας την κοινωνική του θέση, να μην προσπαθούν, να μην ελπίζουν. Καταναλώνουν μόνο ό,τι τους πουν, χωρίς να μπορούν να μεταπηδήσουν στην άρχουσα τάξη, χωρίς να υπάρχει ελπίδα αλλαγής. Χάνει έτσι ο καθένας την ατομικότητά του, την ταυτότητά του, αυτοί που ξεχωρίζουν αναπότρεπτα πρέπει να εξαλειφθούν. Ο Γλύκας διαλέγει για ήρωες ακριβώς αυτούς, τους ελαχίστους αντιφρονούντες, αυτούς που κάνουν έστω μια προσπάθεια για μια αυτόνομη ζωή.

Κεντρικό ρόλο στο μυθιστόρημα έχει η τεχνολογία, τα ανδροειδή που γίνονται όλο και πιο ανθρώπινα, στα όρια να έχουν συναισθήματα και να απολαμβάνουν την ερωτική πράξη. Και να ελέγχουν την ανθρωπότητα. Αυτός ο προβληματισμός, πολύ κοινός στα μυθιστορήματα επιστημονικής φαντασίας, μοιάζει τώρα που είμαστε στο έλεος της τεχνητής νοημοσύνης και των αλγορίθμων πιο επίκαιρος από ποτέ.

Το άλλο στοιχείο που δεν κρύβεται είναι η βιβλιοφιλία του συγγραφέα. Διακειμενικές αναφορές έχουμε διάσπαρτες σε όλο το κείμενο, όρεξη να έχει κανείς να τις εντοπίζει και να σημειώνει βιβλία. Εξάλλου όποιος είναι κάπως παρατηρητικός θα καταλάβει πως το όνομα “Διομίρα” και κάπου αλλού το έχει συναντήσει (στον Ίταλο Καλβίνο, κρύβε λόγια). Ο κεντρικός ήρωας είναι βαθιά βιβλιομανής και ούτε λίγο ούτε πολύ, πιστεύει πως τα βιβλία θα σώσουν τον κόσμο.

Τελικά αυτό που πρέπει κανείς για να απολαύσει ένα μυθιστόρημα όπως η Διομίρα είναι να άρει τη δυσπιστία και τις προκαταλήψεις του, να αφεθεί σε αυτόν τον νέο κόσμο χωρίς να τον αμφισβητεί, για να μπορέσει να ταυτιστεί με τους ήρωες και να περάσει στο δεύτερο επίπεδο του κειμένου. Όποιος μείνει στις λεπτομέρειες, θα γοητευτεί από το φόντο, αλλά θα χάσει την ουσία.

 

                         Κατερίνα Μαλακατέ

Blog ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ

Γραφεί ο Παναγιώτης Φάσσας, Millennial Success Coach και ιδρυτής του Success Hype

Γραφεί ο Παναγιώτης Φάσσας, Millennial Success Coach και ιδρυτής του Success Hype 1000 600 Ιβίσκος

Σου έχει τύχει ποτέ να θέλεις να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου προς το καλύτερο και μετά από λίγο καιρό να τα παρατάς; Ή κάτι να γίνεται που νομίζεις ότι είναι εντελώς τυχαίο και να σου κόβει τη φόρα;

Πριν πάρεις την απόφαση να κάνεις οποιαδήποτε μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου, θέλω να ξέρεις κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Όσο μεγάλους στόχους και αν έχεις, όσο έτοιμος κι αν νομίζεις ότι νιώθεις, αυτό που στο τέλος θα παίξει τον καθοριστικό ρόλο στη επιτυχία σου, είναι το πόσο πιστεύεις στον εαυτό σου! Και τι πιστεύεις για τον εαυτό σου. Ποιος πιστεύεις πως είσαι;

Η ισχυρότερη δύναμη στην ανθρώπινη προσωπικότητα, είναι να μένουμε συνεπείς με το πως ορίζουμε τον εαυτό μας.

Tony Robbins

Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει πως για τον εγκέφαλό μας πρέπει να μένουμε συνεπείς με τις ιδέες, τις σκέψεις, τις πεποιθήσεις και όλα όσα ξέρουμε για τον εαυτό μας. Γι’ αυτό η αλλαγή τις περισσότερες φορές είναι δύσκολη. Γιατί δεν συμβαδίζει με όλα όσα ήδη γνωρίζουμε ως τότε.

Ο εγκέφαλός μας δεν θέλει σε καμία περίπτωση να μας βγάλει ψεύτες. Οπότε τα αποτελέσματα που μας δίνει πρέπει να συμβαδίζουν με αυτά που πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Με την αίσθηση της ταυτότητας μας. Όλα τα υπόλοιπα τα μπλοκάρει και δεν μας αφήνει να τα δούμε.

Η ταυτότητά μας είναι ο κυρίαρχος της ζωής μας. Όλη μας η ζωή είναι βασισμένη πάνω σε αυτήν.

Ο William Shakespeare είπε πως «ξέρουμε ποιοι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε ποιοι μπορούμε να γίνουμε» και για να μπορέσουμε να γίνουμε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας πρέπει να είμαστε σε θέση να αλλάξουμε την ταυτότητα μας. Ναι, μπορούμε να το κάνουμε.

Όμως πριν φτάσουμε σε αυτό θέλω να μοιραστώ μαζί σου την καλύτερη αναλογία που έχω ακούσει για την ταυτότητα μας, από τον Ed Mylett.

Η ταυτότητά μας λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργεί ένας θερμοστάτης σε ένα δωμάτιο. Τι κάνει λοιπόν ένας θερμοστάτης; Εμείς ορίζουμε την θερμοκρασία δωματίου που θέλουμε και η δουλειά του θερμοστάτη είναι να κρατήσει αυτή την θερμοκρασία στο δωμάτιο.

Για παράδειγμα αν ρυθμίσουμε την θερμοκρασία του θερμοστάτη να είναι 18 βαθμοί Κελσίου, αν ανοίξουμε το παράθυρο και μπει κρύος αέρας, ο θερμοστάτης θα ενεργοποιήσει τον κλιματισμό ώστε να κρατήσει την θερμοκρασία στους 18 βαθμούς.

Ακριβώς έτσι λειτουργεί και η ταυτότητά μας. Αν τα αποτελέσματα που παίρνουμε στη ζωή μας είναι ανωτέρα ή κατώτερα από την αίσθηση της ταυτότητάς μας, θα ενεργοποιηθεί ο εσωτερικός μας θερμοστάτης και θα μας γυρίσει πίσω στην κανονική μας θερμοκρασία.

Σε όλους μας έχει τύχει να ξεκινήσουμε κάτι καινούγιο και αμέσως μόλις δούμε τα αποτελέσματα, κάτι στραβώνει και μας γυρίζει πάλι πίσω. Αυτό συνέβη γιατί τα αποτελέσματα μας ήταν ανωτέρα του εσωτερικού μας θερμοστάτη.

Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε πως η ζωή μας καθορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες και καταστάσεις και προσπαθούμε πάντα να ελέγξουμε αυτούς τους εξωτερικούς παράγοντες, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Κατ’ αρχάς δεν μπορούμε να ελέγξουμε τους εξωτερικούς παράγοντες και εκεί είναι που οι περισσότεροι χάνουμε το παιχνίδι. Μπορούμε να ελέγξουμε μόνο αυτό που συμβαίνει μέσα μας.

Οι εξωτερικοί παράγοντες δεν καθορίζουν τον τελικό μας προορισμό. Εμείς τον καθορίζουμε.

Ed Mylett

Αυτό που καθορίζει στο τέλος την πορεία μας είναι η ταυτότητά μας και το καλύτερο παράδειγμα που μπορώ να σας δώσω είναι αυτό. Όπως ο θερμοστάτης κρατάει μια συγκεκριμένη θερμοκρασία στο δωμάτιο, ανεξάρτητα από τις εξωτερικές συνθήκες, έτσι και η ταυτότητά μας κρατάει μια συγκεκριμένη “θερμοκρασία” στη ζωή μας, ανεξάρτητα από τους εξωτερικούς παράγοντες. Σκεφτείτε το λίγο.

Οπότε ότι κι αν γίνει στη ζωή μας, είτε καλό είτε κακό, ο εσωτερικός μας θερμοστάτης ξέρει πώς να μας επαναφέρει στην κανονική μας θερμοκρασία. Μόλις δεχτείς αυτή την αλήθεια, αυτό το γεγονός, βάζεις τον εαυτό σου σε πλεονεκτική θέση.

Οι περισσότεροι από εμάς, «κολλάμε» σε ένα σημείο, γιατί δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε την ταυτότητά μας -κάτι που θα συμβεί μέσα μας-, αλλά τους εξωτερικούς παράγοντες.

Πόσους ανθρώπους ξέρεις που ξεκίνησαν να βγάζουν περισσότερα λεφτά και μετά τα έχασαν; Πόσους ανθρώπους ξέρεις που είχαν υπέροχες σχέσεις και μετά τις διέλυσαν; Πόσους ανθρώπους ξέρεις που ξεκίνησαν διατροφή και γυμναστική και μετά από λίγο καιρό τα παράτησαν;

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι ξεπέρασαν τη θερμοκρασία του εσωτερικού τους θερμοστάτη και αυτός τη «ρύθμισε» πάλι στο κανονικό.

Με λίγα λόγια, μπορείς να μάθεις όλες τις ικανότητες, τις τακτικές, τις στρατηγικές και όλα όσα χρειάζεσαι, όμως αν δεν αλλάξεις τη θερμοκρασία στον εσωτερικό σου θερμοστάτη, αυτός πάντα θα βρίσκει τρόπο να σε επαναφέρει στην αρχική σου θερμοκρασία.

Μπορείς να έχεις τις ικανότητες ενός παραγωγού που λειτουργεί στους 40 βαθμούς και να ζεις τη ζωή σου στους 18 βαθμούς, επειδή δεν έχεις ρυθμίσει σωστά την εσωτερική σου θερμοκρασία. Γιατί εκεί νιώθεις άνετα.

Έχεις καταλάβει πόσο σημαντικό είναι να ρυθμίσεις σωστά την εσωτερική σου θερμοκρασία και πριν πούμε για τις καλύτερες στρατηγικές που μπορείς να χρησιμοποιήσεις, θέλω επίσης να σου πω πως έχεις έναν εσωτερικό θερμοστάτη για όλες τις πτυχές της ζωής σου.

Έχεις έναν για την καριέρα σου, έναν για την πίστη σου, έναν για τις σχέσεις σου, τα οικονομικά σου, το σώμα σου και ούτω καθεξής. Και όλοι αυτοί οι θερμοστάτες δεν λειτουργούν μόνο όταν ανεβαίνει η θερμοκρασία, αλλά και όταν κατεβαίνει.

Ο κύριος «ρυθμιστής» της ζωής μας είναι η ταυτότητά μας.

Οπότε, καμία μεγάλη αλλαγή δεν μπορεί να γίνει στη ζωή μας αν δεν αλλάξουμε την εσωτερική μας θερμοκρασία. Αν δεν αλλάξουμε τις ιδέες, τις πεποιθήσεις, τις σκέψεις, τις συμπεριφορές και τις αξίες μας προς το επόμενο επίπεδο.

Μόνο το γεγονός πως τώρα ξέρεις για όλο αυτό, μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου. Μπορεί να σε απελευθερώσει από τις παλιές περιοριστικές σκέψεις, ιδέες και πεποιθήσεις που έχεις.

Έχω επαναλάβει αρκετές φορές τα ίδια πράγματα σε αυτό το άρθρο και ο λόγος είναι ότι θέλω να καταλάβεις πόσο σημαντικό είναι για εσένα να μπορείς να ρυθμίσεις την ταυτότητά σου σύμφωνα με τους στόχους σου και όλα όσα θέλεις να πετύχεις. Αλλάζοντας την ταυτότητά σου μπορείς να σπάσεις το φράγμα που σε κρατά μακρυά από την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου και την ιδανική για εσένα ζωή.

Το μυστικό για μια εξαιρετική ζωή είναι να απαιτείς ο ίδιος περισσότερα από τον εαυτό σου από ό,τι θα μπορούσε να περιμένει κάποιος άλλος από εσένα.

Αύξησε τα στάνταρ σου.

Tony Robbins

Πώς μπορούμε λοιπόν να αλλάξουμε τον εσωτερικό μας θερμοστάτη; Θα μοιραστώ μαζί σου τις πέντε κατά την άποψή μου καλύτερες στρατηγικές.

Στρατηγική #1: Πρόσθεσε ανθρώπους στον κύκλο σου οι οποίοι ζουν σε «υψηλότερες θερμοκρασίες».

Αυτός είναι ο πιο απλός αλλά ίσως και ο πιο δυνατός τρόπος να αλλάξεις την ταυτότητά σου. Βάλε ανθρώπους στον κύκλο σου οι οποίοι ζουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες, σε αυτό που θέλεις να πετύχεις.

Για παράδειγμα, αν στο κομμάτι του Fitness βρίσκεσαι στους 18 βαθμούς και ξεκινήσεις να κάνεις προπόνηση παρέα με ανθρώπους που βρίσκονται στους 40 βαθμούς, θα δεις πως σιγά σιγά η θερμοκρασία σου θα ανεβαίνει από 18 στους 20, 25, 30, 35 και στο τέλος θα φτάσεις τους 40. Αυξάνεις την εσωτερική σου θερμοκρασία μέσα από την συναναστροφή με άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε υψηλότερη θερμοκρασία από εσένα σε αυτό το κομμάτι.

Το ίδιο ισχύει και στα επαγγελματικά. Αν αρχίσεις να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που τα πηγαίνουν καλύτερα από εσένα και προσπαθείς να μάθεις από αυτούς, θα δεις ότι σιγά σιγά τα επαγγελματικά σου θα βελτιωθούν.

Το ίδιο και με τον χαρακτήρα σου. Αν θέλεις να βελτιώσεις και να αναπτύξεις τον χαρακτήρα σου, μπορείς να ξεκινήσεις να συναναστρέφεσαι με ανθρώπους που βρίσκονται σε υψηλότερη θερμοκρασία από εσένα μέχρι να τους φτάσεις. Ή μπορείς να διαβάσεις βιβλία από ανθρώπους που η θερμοκρασία τους βρίσκεται στα ύψη. Σιγά σιγά, θα ανέβεις και εσύ σε αυτά τα ύψη.

Το ίδιο ισχύει σε όλους τους τομείς της ζωής σου.

Λένε πως είμαστε ο μέσος όρος των πέντε ανθρώπων που συναναστρεφόμαστε περισσότερο. Το μυστικό όμως σε αυτό είναι οι προθέσεις μας. Πρέπει οι προθέσεις σου να είναι να μάθεις από αυτούς τους ανθρώπους. Να τους αφήσεις να σε πιέσουν να γίνεις καλύτερος. Γιατί είτε το καταλαβαίνεις είτε όχι, όταν βρίσκεσαι συνέχεια δίπλα σε ανθρώπους που τα πηγαίνουν καλύτερα από εσένα, θα αρχίσεις να αποκτάς τα δικά τους στάνταρ. Οπότε τα δικά τους στάνταρ γίνονται δικά σου και όπως είπαμε πριν, ο εγκέφαλος μας θα σιγουρευτεί πως ζούμε τα στάνταρ μας.

Όταν συνειδητά και εκ προθέσεως περνάμε χρόνο με αυτούς τους ανθρώπους, θα αυξήσουμε τη θερμοκρασία μας.

Στρατηγική #2: Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, συμπεριφερόμαστε εντελώς διαφορετικά.

Είναι το γνωστό 30 days challenge. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα, όπως είναι οι 30 ημέρες, προκαλείς σοκ στον οργανισμό σου αλλάζοντας εντελώς τις συμπεριφορές σου.

Ξεγελάς τον εγκέφαλο σου κάνοντας τόσα πολλά μέσα σε 30 μέρες που θα πιστέψει πως δεν γίνεται να γυρίσει στην αρχική του κατάσταση. Αυτό το κομμάτι του εγκεφάλου μας που θέλει να είμαστε συνεπείς με αυτά που μπορούμε και αξίζουμε αρχίζει να πιστεύει ότι αξίζουμε και μπορούμε περισσότερα.

Σκέψου μια πισίνα. Αν αυξήσεις τη στάθμη της για 30 μέρες, θα αλλάξει το σημάδι που αφήνει το νερό. Έτσι αλλάζει και το σημάδι που έχεις στη ζωή σου. Αυξάνεται.

Αυτή τη στρατηγική τη χρησιμοποιώ πάρα πολύ συχνά όταν θέλω να αλλάξω κάτι στη ζωή μου δραστικά. Για παράδειγμα, όταν ήθελα να ξεκινήσω να γράφω άρθρα ήταν κάτι που δεν είχα ξανακάνει ποτέ. Δεν ήταν μέρος της ταυτότητάς μου. Οπότε ξεκίνησα να γράφω ένα άρθρο κάθε μέρα για 60 μέρες. Μετά μού ήταν πάρα πολύ εύκολο, όμως αυτές τις 60 ημέρες πίεσα πολύ τον εαυτό μου για να τα καταφέρω. Έτσι όμως άλλαξα το σημάδι για το οποίο σας μίλησα πριν. Ήταν τόσο μεγάλη και τόσο γρήγορη η αλλαγή που έγινε νέα μου ταυτότητα.

Αυτή είναι η δύναμη της πλήρους αφοσίωσης σε ένα μόνο κομμάτι της ζωής μας για ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Στρατηγική #3: «Διόρθωσε» τις πεποιθήσεις σου.

Είπαμε πριν πως ο εγκέφαλός μας δεν θέλει να μας βγάλει ποτέ ψεύτες. Οπότε, αν πιστεύουμε κάτι, ο εγκέφαλος μας «πιάνει δουλειά» για να μας επιβεβαιώσει. Να αποδείξει ότι οι πεποιθήσεις μας είναι αληθινές. Και ψάχνει αποδείξεις για να τα καταφέρει. Αυτό σημαίνει πως συνεχώς ενισχύει την υπάρχουσα ταυτότητά μας, είτε αυτό είναι κάτι θετικό είτε είναι αρνητικό.

Πώς λειτουργεί μια πεποίθηση; Σκέψου πως οι πεποιθήσεις είναι σαν την επιφάνεια ενός τραπεζιού. Για να είναι σταθερό ένα τραπέζι χρειάζεται τρία και παραπάνω πόδια. Αυτά τα πόδια είναι οι ιδέες που έχουμε οι οποίες ενισχύουν την πεποίθηση μας.

Για παράδειγμα εγώ είχα την πεποίθηση πως δεν μπορώ να αλλάξω τη ζωή μου πριν 3 χρόνια και οι ιδέες που ενίσχυαν αυτή την πεποίθηση ήταν οι εξής:

  • Δεν είχα σπουδάσει κάτι.
  • Υπήρχε οικονομική κρίση οπότε δεν υπήρχαν λεφτά.
  • Στην πόλη που έμενα δεν υπήρχαν πολλές ευκαιρίες.
  • Δεν έχω κάτι ιδιαίτερο ώστε να τα καταφέρω.

Αυτή η συγκεκριμένη πεποίθηση, επηρέαζε τα πάντα στη ζωή μου. Δεν γινόταν να αναλάβω δράση και να αλλάξω τα πράγματα, αν πρώτα δεν άλλαζα αυτή την πεποίθηση. Πώς τα κατάφερα; Διέλυσα το τραπέζι, αφαιρώντας τα πόδια του. Αμφισβήτησα όλες αυτές τις ιδέες και είδα πως δεν ίσχυαν.

Οι πεποιθήσεις που έχουμε για τον εαυτό μας επηρεάζουν σε τεράστιο βαθμό την δράση μας. Αν πιστεύουμε πως μπορούμε να κάνουμε κάτι, θα το κάνουμε. Αν πιστεύουμε πως δεν μπορούμε, δεν θα το κάνουμε. Είναι τόσο απλό.

Αν οι στόχοι μας συμβαδίζουν με την αίσθηση της ταυτότητάς μας, θα κάνουμε την απαραίτητη προσπάθεια για να τους πετύχουμε. Αν δεν συμβαδίζουν με την ταυτότητά μας, η προσπάθεια που θα καταβάλουμε δεν θα είναι αρκετή.

Η προσπάθειά μας για να πετύχουμε τους στόχους μας συμβαδίζει με την αίσθηση της ταυτότητάς μας.

Η προσπάθεια που καταβάλουμε αποφέρει κάποια αποτελέσματα και αυτά τα αποτελέσματα ενισχύουν την αίσθηση της ταυτότητάς μας. Είναι σαν ένας φαύλος κύκλος.

Φαύλος κύκλος περιοριστικών πεποιθήσεων.

Είναι πάρα πολύ σημαντικό, όταν θέτουμε νέους στόχους, να προσαρμόζουμε την ταυτότητά μας, γιατί η ταυτότητά μας επηρεάζει την προσπάθεια που καταβάλουμε για να τους πετύχουμε.

Αποβάλλουμε από τη ζωή μας όλα όσα δεν χρειαζόμαστε!

Υπάρχουν σκέψεις και συμπεριφορές, τις οποίες χρειαζόσουν για να έχεις τα επιθυμητά αποτελέσματα, όμως τώρα δεν τις χρειάζεσαι πια. Ίσως κάποτε τα είχες ανάγκη για να επιβιώσεις. Απόβαλλε τα.

Πρέπει να είσαι ενσυνείδητος σχετικά με τις παλιές σκέψεις και πεποιθήσεις που έχεις. Δεν θέλεις να τις πάρεις μαζί σου στην καινούργια σου ταυτότητα.

Κάνε στον εαυτό σου την εξής ερώτηση: Τι πρέπει να αποβάλλω από τη ζωή μου επειδή δεν το χρειάζομαι πια;

  • Είναι ένας άνθρωπος;
  • Μια σκέψη;
  • Μια πεποίθηση;
  • Μια συνήθεια;
  • Ή ένα συναίσθημα;

Ίσως κάποτε το χρειαζόσουν για να ανταπεξέλθεις ή για να παράγεις ένα επιθυμητό αποτέλεσμα, όμως αν πλέον δεν σου χρειάζεται άφησέ το πίσω.

Στρατηγική #4: Άλλαξε την ιστορία που λες στον εαυτό σου.

Αν νιώθεις πως έχεις κολλήσει, έχεις κολλήσει σε μια ιστορία. Μια ιστορία που λες συνέχεια στον εαυτό σου η οποία δεν σε εξυπηρετεί. Πρέπει να βρεις αυτήν την ιστορία και να την αλλάξεις. Αυτή η ιστορία μπορεί να είναι οτιδήποτε.

  • Μια ιστορία για τους γονείς σου.
  • Για μια δουλειά.
  • Για τα λεφτά.
  • Για εσένα.
  • Για μια σχέση και ούτω καθεξής.

Ένας εύκολος τρόπος να βρεις αυτήν την ιστορία είναι ο εξής. Γράψε σε ένα χαρτί τι θέλεις να πετύχεις. Για παράδειγμα, «θέλω να κάνω μια πολύ καλή σχέση». Μετά από αυτό υπάρχει ένα «αλλά». Π.χ. θέλω να κάνω μια πολύ καλή σχέση, αλλά δεν υπάρχουν καλές γυναίκες ή καλοί άντρες πια. Αυτή είναι η ιστορία που λες στο εαυτό σου που σε κρατά μακριά από μια πολύ καλή σχέση.

Γράψε σε ένα κομμάτι χαρτί τι θέλεις να πετύχεις και σκέψου το «αλλά» που ακολουθεί. Μετά το «αλλά» βρίσκεται η ιστορία που δεν σε εξυπηρετεί να πετύχεις τον στόχο σου.

Αφού βρεις την ιστορία, άλλαξέ την. Για παράδειγμα, είναι αλήθεια πως δεν υπάρχουν καλοί άντρες και γυναίκες πια; Φυσικά και όχι. Υπάρχουν πάρα πολλοί εκεί έξω που είναι καλοί και μπορείς να έχεις μια επιτυχημένη σχέση μαζί τους, όμως όσο συνεχίζεις να λες στον εαυτό σου αυτήν την ιστοριούλα, ο εγκέφαλός σου δεν θα σε αφήσει να τους δεις, γιατί δεν θέλει να σε βγάλει ψεύτη.

Αμφισβήτησε την ιστορία αυτή και άλλαξέ την ώστε να σε εξυπηρετεί. Για παράδειγμα: Υπάρχουν πολλοί καλοί άντρες ή γυναίκες εκεί έξω και ξέρω πώς μπορώ να κάνω μια πολύ καλή σχέση.

Στρατηγική #5: Άλλαξε την ταυτότητά σου μέσα από τις συνήθειες σου.

Αυτή η στρατηγική πάει λίγο κόντρα με την στρατηγική #2, όμως μπορούμε να τις χρησιμοποιήσουμε και τις δύο. Την κάθε μία για διαφορετικά πράγματα.

Σκέψου πως το μυαλό μας μοιάζει πάρα πολύ με ένα γατάκι στο χιόνι. Τι εννοώ με αυτό;

Σκέψου πως έξω έχει χιονίσει και πιάνεις ένα γατάκι και το πετάς αμέσως στο χιόνι. Τι θα κάνει το γατάκι; Θα πάθει σοκ με την τεράστια αλλαγή θερμοκρασίας και θα τρέξει γρήγορα πίσω.

Οπότε, για να βοηθήσουμε το γατάκι να συμπαθήσει το χιόνι, την πρώτη μέρα το πάμε λίγο κοντά, κρατώντας το. Θα φοβηθεί, αλλά δεν θα τρομοκρατηθεί. Την επόμενη μέρα λίγο πιο κοντά και την επόμενη ακόμα πιο κοντά. Το γατάκι σιγά σιγά αρχίζει και συνηθίζει το χιόνι. Μέσα σε λίγο καιρό το γατάκι κάνει τούμπες και παιχνίδια στο χιόνι.

Έτσι λειτουργεί και ο εγκέφαλός μας. Πρέπει να κάνουμε μικρές σταθερές αλλαγές κάθε μέρα, ώστε να τον ξεγελάσουμε.

Για παράδειγμα, θέλεις να ξεκινήσεις τη γυμναστική και δοκίμασες να ακολουθήσεις την στρατηγική #2 και δεν έπιασε. Δεν κατάφερες να ξεγελάσεις τον εγκέφαλό σου. Αυτό που χρειάζεται να κάνεις είναι να ξεκινήσεις με πάρα πολύ μικρούς στόχους. Για παράδειγμα ο στόχος σου είναι πως θα κάνεις μόνο μια κάμψη κάθε μέρα. Είναι πάρα πολύ εύκολο να κάνεις μια κάμψη κάθε μέρα.

Το αστείο της υπόθεσης είναι πως τις περισσότερες φορές δεν θα μείνεις στη μια κάμψη. Θα κάνεις 5, 10, 50.

Είναι καλύτερο να λες λίγα και να κάνεις πολλά από το να λες πολλά και να κάνεις λίγα.

Αν με αυτόν τον τρόπο καταφέρεις να κάνεις τη γυμναστική συνήθεια, αυτή η συνήθεια θα οδηγήσει σε αλλαγή ταυτότητας. Από εκεί που δεν έκανες γυμναστική, τώρα κάνεις. Άλλαξες τη θερμοκρασία αργά και σταθερά.

Ενίσχυση της νέας ταυτότητας μέσω νέας συνήθειας.

Ο James Clear στο απίστευτο βιβλίο του «ΕΝΑ ΤΙΠΟΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ» λέει το εξής: Αν προσπαθείς να γίνεις 1% καλύτερος κάθε μέρα, μέσα σε ένα χρόνο θα έχεις γίνει 37 φορές καλύτερος. Καθόλου άσχημα.

Μπορείς να διαβάσεις πολύ περισσότερα στο άρθρο που έγραψα για τις συνήθειες πατώντας εδώ.

Τελικές σκέψεις

Οι πιο ευτυχισμένοι και επιτυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο δεν διαβάζουν τα προηγούμενα κεφάλαια της ζωής τους. Γράφουν διαρκώς καινούργια.

Είναι προφανές πως δεν μπορούμε να εξελίξουμε τη ζωή μας, αν δεν εξελίσσουμε διαρκώς την ταυτότητά μας. Μπορούμε να ξεγελάσουμε τον εγκέφαλό μας για λίγο, όμως όχι για πάντα. Ο μόνος τρόπος για να έχουμε διαρκή και σταθερή εξέλιξη στη ζωή μας, είναι να μάθουμε να εξελίσσουμε διαρκώς την ταυτότητά μας και να αυξάνουμε την εσωτερική μας θερμοκρασία

Πώς μοιάζει τελικά ο έρωτας;

Πώς μοιάζει τελικά ο έρωτας; 800 600 Ιβίσκος

Θέλω να σου μιλήσω για ανθρώπους παράξενους που χωρίς να κάνουν το παραμικρό, παρκάρουν απευθείας στην καρδιά σου. Για ανθρώπους που σε προκαλούν να τους γνωρίσεις, να τους συνηθίσεις, ίσως και να τους αγαπήσεις -να τους ερωτευτείς, χωρίς όμως οι ίδιοι να αφήνονται. Δεν λένε μεγάλα λόγια και φαντάζουν άπιαστοι μα είναι πραγματικοί.

Τους σκέφτεσαι συνέχεια, λίγο τους ζεις… και μετά χάνονται σαν τη σκόνη στον άνεμο, μόνο και μόνο για να κάνουν επανεμφάνιση τη στιγμή που εκείνοι το επιθυμούν. Άλλωστε οι στιγμές μαζί τους περνάνε γρήγορα, αλλά είναι πάντα όμορφα μοναδικές. Δεν ξεχνάς ποτέ το άρωμά τους και αν το μυρίσεις κάπου τυχαία, θα αρχίσεις να ψάχνεις μήπως είναι κάπου εκεί. Δεν είναι όμως. Τότε είναι που ο εαυτός σου  θυμώνει, μα και καταλαβαίνει ότι δεν επιλέγεις ποιον θα ερωτευτείς.

Ναι, δεν επιλέγεις ποιον θα ερωτευτείς. Ναι, δεν έχει σημασία αν δεν είναι εντυπωσιακός για τους άλλους γιατί στα δικά σου μάτια αυτός ο παράξενος άνθρωπος φαντάζει τέλειος -σαν τον πρίγκιπα του παραμυθιού αλλά χωρίς το άσπρο άλογο. Μιλάει και απολαμβάνεις κάθε κουβέντα σας, σε αγκαλιάζει και νιώθεις τόση ασφάλεια λες και είσαι σπάνιο χειρόγραφο φυλαγμένο στη βιβλιοθήκη του Βατικανού, κάνετε έρωτα και ο κόσμος όλος απλώνεται στα πόδια σου. Αχ και τα φιλιά! Τα φιλιά είναι τόσο γευστικά σαν να τρως τούρτα σοκολάτα από τα χέρια του Παρλιάρου.

Και πως μοιάζει τελικά ο έρωτας; Ίσως με ηφαίστειο όπως το Κούμπρε Βιέχα. Ένα ζωντανό ηφαίστειο που όταν θυμώνει βρυχάται και πετάει λάβα σαν χαρτοπόλεμο. Μα όταν ηρεμεί είναι εκεί για να σου χαρίσει μοναδικές στιγμές… όπως ακριβώς και ο έρωτας!

Μαίρη Α. Σταμούλη 

Privacy Preferences

When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in the form of cookies. Here you can change your Privacy preferences. It is worth noting that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we are able to offer.

Click to enable/disable Google Analytics tracking code.
Click to enable/disable Google Fonts.
Click to enable/disable Google Maps.
Click to enable/disable video embeds.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία πλοήγησης στην ιστοσελίδα μας.