Αγάπη, επιμονή, πένα και χαρτί, μοιραίες συναντήσεις και βιώματα.
Από το 1962 μέχρι σήμερα, είχα αρκετά…
Αλλά, κάτι λείπει από τη διαδρομή της δικής μου συγγραφής…
Εσύ, μικρέ μου αναγνώστη, που ξύπνησες αυτό το βιβλίο!
Παμπάλαιο μυστικό. Τα βιβλία κοιμούνται.
Ξυπνούν, μόνο όταν κάποιος αρχίζει να τα διαβάζει.
Σε ευχαριστώ που ξύπνησες το βιβλίο μου!
Όπως ευχαριστώ, μέσα από την καρδιά μου και την Πόλυ.
Τη γλυκειά μαμά της μικρής Μαρίας, που χάρις το ταλαντούχο πινέλο της,
η ιστορία έγινε εικόνα.
Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω και την Έφη των Εκδόσεων Ιβίσκος.
Μοιραία συνάντηση, προς το τέλος της διαδρομής.
Ο Ιβίσκος της κατάφερε, με τις ιδιότητές του ως «ρόδο της Ανατολής»,
να θεραπεύσει τους δισταγμούς για την παρουσίαση της συγγραφής μου.