Το Μάτι του Ταύρου

Η σιδηροδρομική γραμμή της Κύπρου καταργείται το 1951. Η μικρή Μαρία Σκαλανόβα παρακολουθεί στη γειτονιά της, στο Καϊμακλί της Λευκωσίας, το τραίνο που πραγματοποιεί το τελευταίο δρομολόγιο. Μια δεκαετία αργότερα, μηχανικός πια, απασχολείται σε σχέδια αναβίωσης αυτής της γραμμής.

Στο νησί δραστηριοποιούνται δυνάμεις, που επιδιώκουν την ανατροπή των ευαίσθητων ισορροπιών.

Ο Κώστας Κωστάλας συνδέεται με αυτές, στα πλαίσια της σταδιοδρομίας του σε μυστικές, παρακρατικές υπηρεσίες. Η σιδηροδρομική γραμμή και η χάραξή της δεν αφήνουν αδιάφορους αυτούς που κινούν τα συνωμοτικά νήματα.

Οι διερευνήσεις για το τραίνο της Λευκωσίας φέρνουν κοντά τον Κώστα και τη Μαρία εκείνες τις μέρες. Θα ξαναβρεθούν δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1974. Αυτή τη φορά θα συνδεθούν ερωτικά. Η Μαρία, όμως, έχει αποφασίσει να μείνει αδέσμευτη, ανοιχτή στην περιπέτεια. Τον Ιούλιο, στο εξοχικό της στην Κυρήνεια –κοντά στο σημείο που θα γίνει η τουρκική εισβολή– εναλλάσσονται ως φιλοξενούμενοι αλλά και εραστές, ο Κώστας και ο γείτονάς της, Χριστόφορος Κυριακίδης, φοιτητής στο Πολυτεχνείο της Αθήνας. Η κατάληξη είναι μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, που αναγκάζει τη Μαρία να μετακομίσει στη Βουλιαγμένη και να ξεκινήσει μια καινούργια επαγγελματική πορεία.

Στα χρόνια που ακολουθούν, ο Κωστάλας ζει μια καινούργια, φαινομενικά ήσυχη ζωή στη δυτική Ελλάδα, ενώ ο Χριστόφορος κάνει μεταπτυχιακά, παντρεύεται και διαπρέπει στη Γαλλία.

Θα ξανασυναντηθούν άραγε οι δρόμοι της Μαρίας με τον Κώστα και τον Χριστόφορο;

Ποιος από τους δύο είναι ο πατέρας της κόρης της;

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Το μήνυμα ήταν από ένα αλβανικό κινητό. Δύο λέξεις, στα αγγλικά. Bull’s eye. Το μάτι του ταύρου. Καλό σημάδι, σκέφτηκε, και ξαναγύρισε ανακουφισμένη στο δημοσιογραφικό πηγαδάκι. Ο Χριστόφορος ήταν βέβαιος μέσα του ότι την τελευταία, παράξενη ερώτηση την είχε εμπνεύσει η ίδια η Μαρία στον νεαρό δαιμόνιο ρεπόρτερ – την είχε ακούσει άλλωστε που μίλαγε για το τραμ. Χαμογελώντας, σχημάτισε ένα πιστόλι με τα δάχτυλά του και έκανε ότι την πυροβολεί».

«Ποιος μπορούσε να ξέρει; Συνήθως, το κρεβάτι της μιας βραδιάς κρατά την κυριολεκτική του έννοια, δεν έρχεται άλλη βραδιά στο μέλλον, δεν υπάρχουν συνέπειες χειροπιαστές . Οι ψύλλοι στ’ αυτιά μπαίνουν όταν μαθαίνεις ότι υπάρχει παιδί – και η προσθαφαίρεση (πράξη που μπορεί να κάνει με ευκολία μια εντεκάχρονη μαθήτρια, πολλώ δε μάλλον ένας σπουδαγμένος τεχνοκράτης), όταν εφαρμόζεται μεταξύ χρονολογιών και ηλικίας του παιδιού, δίνει υπόλοιπο μηδέν».