• Δωρεάν μεταφορικά από 29 €

Κριτικές

Κι αν ζούσες σε έναν κόσμο που το κάρμα δεν περίμενε στιγμή; Γράφει η Κατερίνα Τσεμπερλίδου

Κι αν ζούσες σε έναν κόσμο που το κάρμα δεν περίμενε στιγμή; Γράφει η Κατερίνα Τσεμπερλίδου 1200 800 Ιβίσκος

Θέλω να αρχίσω τη χρονιά με ένα υπέροχο, ελπιδοφόρο και διασκεδαστικό μυθιστόρημα που, όμοιό του δεν έχετε ξαναδιαβάσει.

Ενώ ο τίτλος του, παραπέμπει σε βιβλίο προσωπικής βελτίωσης, τελικά είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο θετικότητα και συμβολικά μηνύματα.

Αλήθεια, τι θα γινόταν αν ζούσες σε έναν κόσμο, όπου το κάρμα σου, καλό ή κακό, δεν θα περίμενε μία ή παραπάνω ζωές για να εμφανιστεί, αλλά θα ανταπέδιδε τις πράξεις σου;

Η ιστορία είναι η εξής: σε μια μικρή πόλη του Κολοράντο, πηγαίνει και εγκαθίσταται στην κορυφή του βουνού o γκουρού Λάμα Τάσι. Είναι χορτοφάγος, ζει μόνος του και παραδίδει μαθήματα διαλογισμού.

Μια μέρα, η Γκρέις σώζει μια μέλισσα από πνιγμό και ανέλπιστα, ο καρκίνος της υποχώρησε. Και δεν είναι μόνο αυτό το επεισόδιο. Σε διάφορα σημεία συμβαίνουν περιστατικά, άλλα συγκινητικά και άλλα διασκεδαστικά, όπου μια καλή ή μια κακή πράξη φέρνουν άμεσα αποτελέσματα. Από τους απλούς πολίτες μέχρι τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, που βρίσκεται καλεσμένος στον Σύνδεσμο Όπλων.

Η μια ιστορία συνδέεται με την άλλη, ο άντρας που αφήνει τη γυναίκα του για μια περιπέτεια και του βγαίνει ξινό, ο χρηματιστής που ξεφεύγει από τα όρια του τεχνοκράτη για το καλό της κοινωνίας και τα έσοδά του διπλασιάζονται αλλά και καθηγητές, παραγωγοί τηλεοπτικών σταθμών, νοικοκυρές… όλοι ζουν εμπειρίες που φέρνουν τα αποτελέσματα του άμεσου κάρμα, άλλες φορές σαν επιβράβευση και άλλες φορές σαν μάθημα…

Μέσα στα μηνύματα του βιβλίου είναι και πως «η αρετή είναι δέκα φορές πιο ισχυρή από τη δύναμη οτιδήποτε ανέντιμου».

Αν και στο βουδισμό δεν υπάρχει το άμεσο κάρμα, αφού θα αποδοθεί σε κάποια από τις επόμενες ζωές μας, όμως η βάση του κάρμα στηρίζεται στον παρακάτω κανόνα:

Σε κάθε ενέργεια υπάρχουν τέσσερεις παράγοντες που επηρεάζουν τη δύναμη του κάρμα που δημιουργείται.

  • το υποκείμενο, το άτομο που ενεργεί
  • η πρόθεση, τι προσδοκά το άτομο να συμβεί
  • η ίδια η ενέργεια
  • το αντικείμενο, το άτομο που δέχεται την ενέργεια.

Ποιος κάνει την πράξη, γιατί την κάνει, τι κάνει, σε ποιον κάνει. Το βιβλίο μάς «εικονογραφεί» αυτούς τους υπέροχους κανόνες παραστατικά και ολοφάνερα.

Θα περάσετε υπέροχα, θα εμπνευστείτε, θα χαμογελάσετε, θα συγκινηθείτε και θα αναλογιστείτε τις δικές σας ενέργειες.

Μην το χάσετε!

Κατερίνα Τσεμπερδλίγου
Πηγή: https://vivlio.gr/katerina/mithistorima/vivlio-tou-david-michie-ki-an-zouses-s-enan-kosmo-pou-to-karma-den-perimene-stigmi-perilipsi-kai-kritiki-tou-vivliou

«Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος»: τι σημαίνει να είσαι φυσιολογικός;

«Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος»: τι σημαίνει να είσαι φυσιολογικός; 2560 2560 Ιβίσκος
Αντί προλόγου

Μπεστ-σέλερ στο εξωτερικό, ένα must-read των celebrities της Κορέας, το Almond κυκλοφόρησε πρόσφατα και στα ελληνικά με τίτλο «Το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος» της Σον Ουόν Πιονγκ από τις εκδόσεις Ιβίσκος. Μια ακόμα μετάφραση της κορεάτικης λογοτεχνίας που μας άνοιξε την πόρτα σε έναν πρωτόγνωρο κόσμο που εναλλασσόταν μεταξύ σκοταδιού και φωτός, στον κόσμο του ξεχωριστού Γιάντζε ή αλλιώς του πιο αξιολάτρευτου τέρατος. Τι σημαίνει αγάπη, φιλία, θυσία, κανονικότητα; Τι πάει να πει είμαι φυσιολογικός; Σε όλα αυτά τα ερωτήματα σαν αναγνώστες και συνοδοιπόροι του πρωταγωνιστή αναζητούμε διαρκώς απαντήσεις.

Λίγα χρόνια για την πλοκή

Όλα ξεκινούν με τον Σον Γιάντζε να μας συστήνεται και να μας γνωρίζει τα άτομα της ζωής του. Από μικρή ηλικία διέφερε από τα υπόλοιπα παιδιά. Η έλλειψη φόβου και το γεγονός ότι δε γελούσε ποτέ που πυροδότησε την ανησυχία της μητέρας του κατέληξε σε διάγνωση αλεξιθυμίας. Ο λόγος η υποανάπτυξη των αμυγδαλών, του τμήματος εκείνου του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση συναισθημάτων. Ο Γιάντζε δεν παρουσίαζε ουδεμία νοητική στέρηση, αλλά αδυνατούσε να αντιληφθεί και να εκφράσει τα συναισθήματα τόσο του ιδίου όσο και των ανθρώπων που τον περιέβαλαν. Δίπλα στη μητέρα του σύντομα θα σταθεί και η γιαγιά του που θα τον υποστηρίξουν, θα τον στηρίξουν, θα του χαρίσουν την αγάπη και τη βοήθειά τους σε μια προσπάθεια να μοιάζει φυσιολογικός.

Όταν αυτές θα φύγουν από τη ζωή του, εκείνος θα εκτεθεί πρώτη φορά μόνος και αβοήθητος στον κόσμο. Θα γνωρίσει ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν, όπως ο Δρ. Σιμ, που θα προσπαθήσουν να τον καταλάβουν, όπως η Ντόρα, να τον αλλάξουν όπως ο Γκον ή να τον εκμεταλλευτούν, όπως ο καθηγητής. Βλέποντάς το να μεγαλώνει και να αναπτύσσεται, βλέπουμε πως όλα πράγματι εξελίσσονται και αλλάζουν, πως οι καταστάσεις δεν είναι θέσφατα και πως οι διαγνώσεις δεν γίνονται πάντα για να επιβεβαιώνονται.

Λίγα λόγια για τα πρόσωπα

Όλα περιστρέφονται γύρω από τον Σον Γιαντζέ, το αγόρι που βλέπουμε να μεγαλώνει και να ανακαλύπτει έναν κόσμο που πολλές φορές λαμβάνουμε ως δεδομένο. Γνωρίζουμε τη μητέρα του, έναν άνθρωπο γεμάτο αγάπη, με παιδική ψυχή που κουβαλά στους ώμους της τις δυσκολίες να αναθρέψεις ένα παιδί που απάδει του κοινωνικώς αποδεκτού. Πλάι σε εκείνη στέκεται η δυναμική, αστεία και ενίοτε γραφική φιγούρα της γιαγιάς του. Τον καμβά πλαισιώνουν ο γεμάτος κατανόηση, λιγομίλητος Δρ. Σιμ που λειτουργεί σαν ένας από μηχανής θεός για τον νεαρό Γιαντζέ. Ανιδιοτελής με μια στόφα σοφίας και κατανόησης του κόσμου είναι η φωνή της λογικής. Σε αντιστάθμισμα αυτού έχουμε τον οξύθυμο, υπερευαίσθητο με το προσωπείο του επιθετικού Γκον, ενός παιδιού που βίωσε την εγκατάλειψη και θεώρησε πως η σκληρότητα της στάσης του είναι η μόνη απάντηση στη βαναυσότητα του κόσμου. Είναι το τέρας που ο ίδιος δημιούργησε. Η Ντόρα, από την άλλη, εμφανίζεται σαν ένα φθινοπωρινό αεράκι στη ζωή του Γιάντζε, από εκείνα τα αεράκια που ανατρέπουν τη ζωή όπως τη γνωρίζει κανείς. Εστιασμένη στο όνειρό της, με δίψα για τον κόσμο θα τον ταρακουνήσει όπως κανείς άλλος δεν κατάφερε πριν από αυτή.

Λίγα λόγια για το μήνυμα

Το μυθιστόρημα εξερευνά όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, από την οικογενειακή έως την ερωτική και τη φιλική από μια ασυνήθιστη ματιά: αυτή ενός ανθρώπου που υποτίθεται πως δεν μπορεί να αισθανθεί. Ο πόνος διαδέχεται την ελπίδα, την απογοήτευση, τον ενθουσιασμό, την ανακάλυψη και μετά πάλι από την αρχή. Η ζωή όλων είναι ένας κύκλος ή όπως θα έλεγε και η Ντόρα είναι σαν το τρέξιμο. Άλλες φορές χάνεις, άλλες κερδίζεις αλλά δε σταματάς ποτέ να τρέχεις όπως και δε σταματάς ποτέ να ζεις.

Επίσης, το έργο καταδεικνύει ότι όλοι οι άνθρωποι λίγο ή πολύ διαφέρουμε και μοιάζουμε. Άραγε πώς μπορούμε τότε να ορίσουμε το φυσιολογικό; Υπάρχει κάποιο πρότυπο αποδεκτού και όλα τα υπόλοιπα που δε συμβαδίζουν με αυτό είναι κοινωνικά κατακριτέα και απορριπτέα; Μήπως αυτό που βλέπουμε ως ξεχωριστό, διαφορετικό, περιέργο, μακρινό είναι απλά το άτομο εκείνο που δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να γνωρίσουμε πραγματικά και ουσιωδώς είτε από φόβο, είτε από δειλία είτε από διστακτικότητα και κίνδυνο απόρριψης;

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Η γραφή της Σον Ουόν Πιονγκ είναι κοφτή, ασθματική, με αποτέλεσμα να εντείνει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Η γλαφυρότητα, το περιττό απουσιάζει. Αντιθέτως βλέπουμε μόνο γεγονότα να συνταιριάζονται με συναισθηματικές διακυμάνσεις χωρίς εξάρσεις. Σε ορισμένα σημεία, μάλιστα, ο εξομολογητικός τόνος κυριαρχεί, ώστε ο αναγνώστης να νιώθει πως ο Γιάντζε τα εκμυστηρεύεται όλα αυτά σε εκείνον.

Η μετάφραση της Χριστίνα Ζαχαρίου είναι αξιοπρεπής και προσπαθεί να αποδώσει την εξιστόρηση του Γιαντζέ και παρέχει και γενικότερες πληροφορίες για την κορεάτικη κουλτούρα και κουζίνα. Ορισμένα αμελητέα λάθη στην επιμέλεια ελπίζουμε πως θα διορθωθούν στις επανεκδόσεις. Η ελληνική απόδοση του τίτλου μας προβλημάτισε αρκετά. Σίγουρα ο φόβος ήταν κάτι που ο πρωταγωνιστής δε γνώριζε και ένα επαναλαμβόμενο μοτίβο στο έργο, αλλά η επιλογή να διατηρηθεί και στην ελληνική έκδοση το “αμύγδαλο” να ήταν πιο κοντά στα δικά μας γούστα.

Αντί επιλόγου

Μια ιστορία για τους απόκληρους της κοινωνίας, για τους άγγελους και τους δαίμονες που εναλλάσσονται, για τον άνθρωπο σε όλες του τις διαστάσεις, για τις σχέσεις και για την αγάπη και όλες τις μορφές που παίρνει αξίζει να διαβαστεί από μεγάλους, αλλά και πιο μικρούς, αφού είναι ένα βιβλίο που εύκολα απευθύνεται και σε εφήβους. To ανέλπιστο και ελπιδοφόρο τέλος, η γεμάτη ανατροπές πλοκή του, οι ενδιαφέροντες χαρακτήρες του δικαιολογούν τη δημοφιλία του και τη συζήτηση για μεταφορά του στη μικρή ή στη μεγάλη οθόνη.

Πηγή: https://dromospoihshs.gr/2023/09/20/almond_agoripoudenixeretithapeifovos/#more-21635

Ένα βιβλίο που χρειάζεται κάθε γονιός. Προτείνει η Κατερίνα Σιδέρη!

Ένα βιβλίο που χρειάζεται κάθε γονιός. Προτείνει η Κατερίνα Σιδέρη! 1080 894 Ιβίσκος

Δεν είναι λίγες οι μανούλες που έχουν ακούσει αυτήν τη φράση από τα παιδάκια τους και βρέθηκαν σε δύσκολη θέση έως ότου σκεφτούν τις κατάλληλες λέξεις και τον τρόπο για να απαντήσουν και να διαχειριστούν μια τέτοια επιθυμία.
Σίγουρα δεν είναι εύκολο σε μια μητέρα που ξαναγεννιέται όταν αγκαλιάζει το παιδάκι της να αφήσει λίγο παραπίσω τους συναισθηματισμούς και να λειτουργήσει με γνώμονα το καλύτερο για το παιδί της, αλλά αποδεδειγμένα, μια τέτοια απόφαση θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους, πράγμα που θα γίνει αντιληπτό από το παραπάνω παιδικό βιβλίο.

Η Έφη Αργυροπούλου, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μοιράζεται μαζί μας το προσωπικό της βίωμα και μέσα από το διδακτικό και συνάμα τρυφερό παιδικό βιβλίο που δημιούργησε, υμνεί την πολύτιμη αξία το παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι του.
Η ιστορία του μικρού μας ήρωα Ορφέα, είναι πανομοιότυπη με την ιστορία πολλών παιδιών όπου οι μαμάδες σίγουρα θα βρουν κοινά ανάμεσα στο βιβλίο και τις αναμνήσεις τους με τα παιδιά τους. Ο Ορφέας λοιπόν, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μαμάς του. Η αγκαλιά της είναι το καταφύγιό του, ο κόσμος της ασφάλειας και της σιγουριάς και αυτό δεν το άλλαζε με τίποτα.

Η ιδέα και μόνο να κοιμηθεί μονάχος του, ήταν αποκρουστική. Τερατάκια έρχονται στα όνειρά του και τον ταράζουν και η μαμά είναι εκείνη που πάντα τον ηρεμεί. Όμως όλο αυτό είναι μεν κουραστικό για την μαμά, αλλά και κακό για τον ίδιο. Έτσι, μεγαλώνοντας λίγο ο Ορφέας, η μαμά με υπομονή και καλή διάθεση, του εξήγησε την αναγκαιότητα που υπάρχει, ο καθένας να κοιμάται στο κρεβάτι του και του επισήμανε τις δυσκολίες της συγκοίμησης.
Ο Ορφέας κατανόησε όσα του εξήγησε η μαμά του και αποδέχτηκε την αλλαγή!

Πρόκειται για ένα πολύ – πολύ τρυφερό βιβλίο που σίγουρα θα αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές μικρών και μεγάλων και θα προσθέσει ένα λιθαράκι στην απόφαση του παιδιού να αποδεχτεί το δωμάτιό του και να κοιμηθεί μόνο στο κρεβάτι του.
Η ανεξαρτησία, χαρακτηριστικό πολύτιμο για τον χαρακτήρα όλων και ειδικότερα των παιδιών, αποκτιέται όταν καταφέρουμε σαν γονείς να δώσουμε χώρο στα παιδιά και δείξουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους, ώστε να αντιμετωπίζουν μόνα τους πιθανές φοβίες και να τροφοδοτούνται με δύναμη όταν τα καταφέρνουν.
Η μοναξιά που νιώθουν όταν είναι μικρά και μένουν μόνα σε έναν χώρο, αντισταθμίζεται με συζήτηση και επεξήγηση των γονιών, για να κατανοήσουν ότι στον παραμικρό κίνδυνο είμαστε δίπλα τους και θα τα προστατέψουμε ότι κι αν συμβεί.
Τέλος, όπως επισήμανα και στην αρχή της παρουσίασης, ανασφάλειες βιώνουν και οι μανούλες που δυσκολεύονται κάποιες φορές να αρνηθούν στις επιθυμίες των παιδιών ειδικά όταν είναι μικρά και νιώθουν τύψεις με τη διακοπή της συγκοίμησης, αλλά πιστέψτε με είναι μια διαδικασία που πρέπει να λάβει τέλος, προς όφελος τόσο του παιδιού, όσο και της μητέρας.
Πονάει, ναι, αλλά ο πόνος είναι γλυκός και με λίγη καλή θέληση, αντιλαμβανόμαστε τα οφέλη μιας τέτοιας προοπτικής.

Κλείνοντας να αναφέρω ότι στο τέλος του βιβλίου, έχουμε τη δυνατότητα να διαβάσουμε ένα γλυκό νανούρισμα και τις πολύτιμες συμβουλές από τη ψυχολόγο Αγγελική Καβαλλιεράτου, τη σύμβουλο ύπνου Ζέτα Γάκη και βιωματικά tips από τη συγγραφέα Έφη Αργυροπούλου.

 

γράφει η Κατερίνα Σιδέρη,
Πηγή: https://vivlio-life.gr

“Ένα βιβλίο για την διατροφή, διαφορετικό από τα άλλα” γράφει η Μαρία Αλμπανίδου

“Ένα βιβλίο για την διατροφή, διαφορετικό από τα άλλα” γράφει η Μαρία Αλμπανίδου 1080 790 Ιβίσκος

Σας παρουσιάζω ένα πολύ ιδιαίτερο και ενδιαφέρον βιβλίο που αγγίζει έναν άκρως σημαντικό τομέα της ζωής μας, για τον οποίο λίγο ώς πολύ όλοι έχουμε τα θεματάκια μας και ειδικά στον σύγχρονο κόσμο των social media. Και δεν είναι άλλο από το θέμα της διατροφής. Και είναι τόσο σημαντικό θέμα καθώς, όπως λέει και η ίδια η συγγραφέας του βιβλίου: «Συνήθως, ένας άνθρωπος που δεν φροντίζεται στην τροφή του, δεν φροντίζεται και σε κανέναν άλλον τομέα». Δεν πιστεύω να διαφωνείτε; Το βιβλίο λοιπόν που μας λέει αυτά τα υπέροχα είναι το «Τι συναίσθημα θα φάμε σήμερα;» της συγγραφέας-ψυχολόγου Νικολίνας Δανιηλίδου, των εκδόσεων Ιβίσκος, του Μαΐου του 2023.

Ποια είναι όμως η συγγραφέας Νικολίνα Δανιηλίδου;
Η κυρία Δανιηλίδου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1977. Αποφοίτησε από τη Σχολή Ψυχολογίας το 1998 (Coventry University), ολοκλήρωσε το Μεταπτυχιακό της το 2000 στην Ψυχολογία της Υγείας (Surrey University) και την εξειδίκευση Master Practitioner στις Διατροφικές Διαταραχές και την Παχυσαρκία το 2012 (NCFED, ΚΕ.Α.Δ.Δ.). Συνέχισε την εκπαίδευσή της σε διαφορετικές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις αποκτώντας συνθετική προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία, εκπαιδεύτηκε στην οργάνωση ομάδων και στη Συμβουλευτική Γονέων (Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ΥΠ.Ε.Π.Θ.) και στην Εκπαίδευση Ενηλίκων (Ινστιτούτο Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, ΥΠ.Ε.Π.Θ.). Έχει εργαστεί σε διάφορες δημόσιες και ιδιωτικές δομές. Εργάζεται ως ψυχολόγος από το 2001 με άτομα που αντιμετωπίζουν ζητήματα όπως διατροφικές διαταραχές, αγχώδεις διαταραχές, κατάθλιψη και ψυχοσωματικά προβλήματα. Συντονίζει από το 2005 ομάδες «Κατά της Υπερφαγίας» για άτομα με υπερφαγικά επεισόδια. Επίσης, διοργανώνει και συμμετέχει σε σεμινάρια και ημερίδες που αφορούν τις διατροφικές διαταραχές και την υπερφαγία.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή! Τι μας λέει αυτό το τόσο όμορφο βιβλίο με αυτόν τον τόσο ιντριγκαδόρικο τίτλο;
Μας μιλάει για τα συχνότερα συναισθηματικά εμπόδια που αντιμετωπίζουμε στην τροφική φροντίδα του εαυτού μας. Τα κιλά είναι απλώς κιλά και ορίζουν έναν σωματότυπο. Η υπερκατανάλωση τροφής όμως είναι ένδειξη ότι ίσως αποσυνδεόμαστε από τον εαυτό μας τρώγοντας, ότι ίσως βιώνουμε ένα εσωτερικό συναισθηματικό «κενό», το οποίο γεμίζουμε με τροφή. Η υπερφαγία, είναι μία συμπεριφορά άσχετη με το βάρος, άσχετη με την πείνα, άσχετη με την επιθυμία για φαγητό. Είναι μία ένδειξη παρορμητικής συμπεριφοράς στην κατανάλωση φαγητού, είναι σημάδι ότι χρειάζεται να προχωρήσουμε σε πιο ουσιαστικές αλλαγές σε σχέση με τον εαυτό μας. Για να ξεπεράσουμε τα εμπόδια αυτά θα πρέπει να αποκτήσουμε επίγνωση των προσωπικών μας δυσκολιών, να δαμάσουμε την ορμή μας για φαγητό, να μάθουμε να κατανοούμε τη συναισθηματική μας πείνα.
Και τι εννοούμε παρορμητική συμπεριφορά στην κατανάλωση τροφής;

-Αν δω/μυρίσω ένα φαγητό, το θέλω αυτομάτως.
-Δυσκολεύομαι να αφήσω φαγητό στο πιάτο μου ακόμη κι αν έχω χορτάσει.
-Όταν το φαγητό είναι νόστιμο, χάνω τον έλεγχο ακόμη κι αν είμαι καλά συναισθηματικά.
-Πολλές φορές τρώω γρήγορα. Κάποιες φορές έχω χορτάσει με τα ορεκτικά κι όταν έρχεται το κυρίως πιάτο είμαι ήδη χορτάτος/η.
-Κάθε μέρα και σε κάθε γεύμα δυσκολεύομαι να σταματήσω όταν χορταίνω.
-Κάθε γεύμα μου είναι λίγο μεγαλύτερο απ’ ό,τι θα ήθελα.
-Μου αρέσει το καλό φαγητό και δεν κάνω εύκολα εκπτώσεις στη γεύση.

Αν βρίσκετε ότι αρκετά από τα παραπάνω σας/μας αντιπροσωπεύουν, τότε είναι πολύ πιθανόν να δυσκολεύεστε να ελέγξετε την παρόρμηση σας για κατανάλωση φαγητού. Ως επακόλουθο, αν η παρόρμηση έχει τον πρώτο λόγο στην επιλογή φαγητού, είναι πιθανό οι επιλογές να είναι περισσότερο νόστιμες και πρόχειρες παρά επιλογές φροντίδας.
Πώς μπορούμε να μειώσουμε την παρορμητική μας συμπεριφορά; Την στιγμή της παρόρμησης, συχνά υποτιμούμε τις συνέπειες της επιλογής μας προκειμένου να γευτούμε την ηδονή της στιγμής. Λόγου χάρη, μπορεί να έχουμε τη σκέψη ότι «λίγο γλυκό δεν είναι και τόσο κακό» ή «ότι θα μπορέσω να το ελέγξω με άλλον τρόπο», όμως εντέλει αποφεύγουμε να δεσμευτούμε στη φροντίδα μας. Για να αναλογιστούμε τις συνέπειες χρειάζεται να απαντήσουμε στα ακόλουθα:

-Πόσο σημαντικό είναι για μας να καταναλώσουμε αυτό το φαγητό;
-Πώς θα νιώθουμε αύριο με την κατανάλωση που κάναμε;
-Πώς θα νιώθουμε αύριο αν δεν το καταναλώσουμε;
-Ποιες θα είναι οι μακροχρόνιες συνέπειες της κατανάλωσης (προσαρμοσμένο από Cooper, Todd & Wells, 2000);

Η τεχνική της καθυστέρησης στην κατανάλωση τροφής βοηθάει να αφουγκραστούμε την επιθυμία περισσότερο συνειδητά. Η ένταση της ορμής της επιθυμίας διαρκεί περίπου 12 λεπτά και σταδιακά μειώνεται. Συνεπώς, ο αρχικός στόχος μπορεί να είναι η αναμονή 15 λεπτών πριν την κατανάλωση. Σ’ αυτό το δεκαπεντάλεπτο δεν αρνούμαστε το φαγητό, απλά το μεταθέτουμε. Αν η ορμή είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να τη συγκρατήσουμε, ας μείνουμε απασχολημένοι. Ας τηλεφωνήσουμε σε έναν φίλο, ας πάμε μία βόλτα, αλλά ας δεσμευθούμε στην μετάθεση της κατανάλωσης. Αν τα 15 λεπτά είναι πολλά, ας ξεκινήσουμε με 5 λεπτά και σταδιακά αυξάνουμε το χρόνο αναμονής.

Όταν διάβασα αυτό το βιβλίο έλαμψα. Πραγματικά έλαμψα. Έλαμψα ψυχικά, συναισθηματικά, σωματικά. Όλα μέσα μου φώναζαν αυτό που αναφέρει και η συγγραφέας του βιβλίου σε κάποιο σημείο με κάποιες προσθήκες από εμένα: «Ναι, η αξία μας είναι σταθερή και αμετάβλητη άσχετη με το πόσο αποδίδουμε, τι λένε οι άλλοι για εμάς, τι λέει και τι θέλει η κοινωνία από εμάς, ανεξάρτητα από το πόσα κιλά ζυγίζουμε, πώς ντυνόμαστε ή πώς βάφουμε τα μαλλιά μας, αν είμαστε straigt, gay ή ό,τι άλλο είμαστε .Η αξία μας είναι πέρα και πάνω από όλα αυτά, σταθερή και αδιαπραγματευτη!».

Για αυτό ουρλιάξτε, τσιρίξτε και φωνάξτε την αξία σας στα πέρατα της Οικουμένης, να σας ακούσουν ώς την άλλη άκρη της Γης, μην πτοείστε, μη μασάτε!

Διαβάστε βιβλία εμψυχώτικα, ακούστε podcasts, παρακολουθήστε σεμινάρια να ανέβει η ψυχολογία και η αυτοεκτίμησή σας στο ζενίθ, στον ουρανό και μην επιτρέψετε σε κανέναν, σε κανέναν, σε κανέναν, ούτε καν στον ίδιο σας τον εαυτό μέσω της αυτοκριτικής να σας ρίξει στα Τάρταρα!
Γιατί αξίζετε πραγματικά και μόνο που είστε εσείς, που έχετε διανύσει όλη αυτή την πορεία μέχρι σήμερα με όλα αυτά τα δύσκολα και τα εύκολα, με όλες αυτές τις νίκες και τις ήττες σας και πάνω από όλα με όλες αυτές τις προσπάθειές σας και σας χρωστάτε ένα μεγάλο μεγάλο, μπράβο και μια μεγάλη, μεγάλη αγκαλιά σφιχτή, σφιχτή!

Και το υπέροχο και ξεχωριστό βιβλίο της Νικολίνας Δανιηλίδου «Τι συναίσθημα θα φάμε σήμερα;» είναι εδώ για να σας/μας το θυμίσει και να μας το επιβεβαιώσει. Αγοράστε το, διαβάστε το, ξεφυλλίστε το, απολαύστε το, κοιμηθείτε αν θέλετε μαζί του, έχει πολλά να σας δώσει. Μόνο νικητές και νικήτριες σε πολλά επίπεδα κι όχι μόνο στη διατροφή μπορείτε να βγείτε από τις σελίδες του.

γράφει η Μαρία Αλμπανίδου,
νομικού MSc Ποινικών
και Εγκληματολογικών Σπουδών,
αρθρογράφου, ποιήτριας

Γράφει η Κυριακή Γανίτη για το βιβλίο “το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” του Won-pyung στο vivliovamon.blogspot.com

Γράφει η Κυριακή Γανίτη για το βιβλίο “το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” του Won-pyung στο vivliovamon.blogspot.com 1200 800 Ιβίσκος

Πόσοι/ες από εσάς γνωρίζετε το τι είναι η αλεξιθυμία; Όχι, δεν προσπαθώ να το παίξω έξυπνη, αφού μέχρι να διαβάσω το βιβλίο, για το οποίο θα σας μιλήσω σήμερα, δεν την είχα ακούσει ως λέξη, αλλά όπως αποδεικνύεται υπάρχουν πολλοί άνθρωποι γύρω μας που έχουν γεννηθεί φέροντας αυτήν. Μα ας τα πιάσω, καλύτερα, από την αρχή…

Περιγραφή:

Ο Γιάντζε γεννήθηκε με μια εγκεφαλική δυσλειτουργία που ονομάζεται αλεξιθυμία, η οποία καθιστά δύσκολο για εκείνον να αισθάνεται συναισθήματα όπως η χαρά, ο φόβος ή ο θυμός. Δεν έχει φίλους, αφού οι δύο νευρώνες σε σχήμα αμυγδάλου που βρίσκονται βαθιά στον εγκέφαλό του έχουν φροντίσει γι’ αυτό, αλλά η μητέρα και η γιαγιά του, αφοσιωμένες σ’ εκείνον, του παρέχουν μια ασφαλή και ικανοποιητική ζωή. Το μικρό τους σπίτι, πάνω από το μαγαζί της μητέρας του που πουλάει μεταχειρισμένα βιβλία, είναι διακοσμημένο με σημειώματα γραμμένα σε πολύχρωμα χαρτάκια, τα οποία του υπενθυμίζουν πότε πρέπει να χαμογελά, πότε να λέει «ευχαριστώ» και πότε να γελάει.

Έπειτα, την παραμονή των Χριστουγέννων, στα δέκατα έκτα γενέθλια του Γιάντζε, τα πάντα αλλάζουν. Μια τρομακτική πράξη τυφλής βίας καταστρέφει τον κόσμο του, αφήνοντάς τον ορφανό και μόνο. Παλεύοντας να αντιμετωπίσει την απώλειά του, ο Γιάντζε αποσύρεται σε μια σιωπηλή απομόνωση, μέχρι που ο προβληματικός έφηβος Γκον καταφθάνει στο σχολείο του και αναπτύσσουν έναν εκπληκτικό δεσμό.

Καθώς ο Γιάντζε αρχίζει να ανοίγεται σε καινούργιους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου και ενός κοριτσιού στο σχολείο, κάτι αλλάζει σιγά-σιγά μέσα του. Κι όταν ξαφνικά βρεθεί σε κίνδυνο η ζωή του Γκον, ο Γιάντζε θα έχει την ευκαιρία να βγει έξω από κάθε ζώνη άνεσης που έχει δημιουργήσει, προκειμένου να γίνει ίσως ο ήρωας που ποτέ δεν πίστευε ότι θα ήταν.

Ο Απεσταλμένος της Γιόκο Ταουάντα συναντά το Ποιος Σκότωσε τον Σκύλο τα Μεσάνυχτα του Μαρκ Χάντον σε αυτή τη σπαραχτική και θριαμβευτική ιστορία για το πώς η αγάπη, η φιλία και η επιμονή μπορούν να αλλάξουν μια ζωή για πάντα.

«Αυτή η ιστορία μιλά, εν ολίγοις,
για ένα τέρας που συναντά ένα άλλο τέρας.
Ένα από τα τέρατα είμαι εγώ».

Είναι αλήθεια πως ο χρόνος ποτέ δεν θα είναι αρκετός, ώστε να διαβάσουμε όλα τα βιβλία που εκδίδονται. Πολύ συνειδητά, απ’την αρχή της χρονιάς, έχω θέσει ως όρο στον εαυτό μου να διαβάζω βιβλία που πραγματικά με ενδιαφέρουν καί να κάνω μία πιο αυστηρή επιλογή. Όταν μου πρότειναν να διαβάσω το βιβλίο ”το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” της συγγραφέως Γουόν-Πιενγκ Σον (Won-pyung Sohn) (κυκλοφορεί στην χώρα μας από τις εκδόσεις Ιβίσκος σε μετάφραση της κυρίας Χριστίνας Ζαχαρίου) δεν πέρασε ούτε καν, από το μυαλό μου, η σκέψη να το απορρίψω. Μην σας πω, πως αν δεν συμφωνούσα να το διαβάσω, έπειτα θα το μετάνιωνα… Δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι με έλκυε σε εκείνο, μέχρι που το διάβασα…

Το βιβλίο ”το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” βασισμένο σε επιστημονικές γνώσεις καί την φαντασία της συγγραφέως μας μυεί στον κόσμο όλων εκείνων των ανθρώπων που γεννήθηκαν με αλεξιθυμία. Όχι, δεν έχει τάσεις προς το μελό, ούτε φέρει άλλα κουραστικά κλισέ, ή, βαρύγδουπες φιοριτούρες. Αντιθέτως, με λόγο οικείο, ευθύ καί κατά τόπους καυστικό μας επιτρέπει να δούμε βαθειά μέσα στις ψυχές καί το μυαλό αυτών των ανθρώπων καί να αντιληφθούμε τον τρόπο που σκέφτονται καί βιώνουν τα όποια συναισθήματα. Ξέρω πως είναι δύσκολο να καταλάβουμε έναν άλλον άνθρωπο καί το τι μπορεί να περνάει, αν δεν βρεθούμε στην ίδια θέση με εκείνον, μα καί πάλι η προσπάθεια αρκεί.

Το βιβλίο ”το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” θα μπορούσε, επίσης, να είναι κι ένα ιδιαίτερο μάθημα ζωής για όλους κι όλες εμάς -τους/τις κατά τ’άλλα υγιείς- ώστε να μάθουμε να αποδεχόμαστε τους γυρώ μας έτσι ακριβώς όπως είναι.  Να αναπτύξουμε την ενσυναίσθησή μας καί το ίδιο να διδάξουμε καί στα παιδιά μας. Να μην φοβόμαστε ό,τι μοιάζει διαφορετικό από εμάς, αλλά να το αγκαλιάζουμε καί να μην του στρέφουμε την πλάτη μας. Ποιος/α ξέρει; Ίσως καί να διδαχθούμε πολλά απ’αυτά…

Για μένα το βιβλίο ”το αγόρι που δεν ήξερε τι θα πει φόβος” είναι ένα από τα καλύτερα που διάβασα από την αρχή της χρονιάς καί είμαι σίγουρη πως με την πρώτη ευκαιρία θα το διαβάσω ξανά με το ίδιο ενδιαφέρον καί χαρά.

γράφει η Κυριακή Γανίτη

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη για το βιβλίο “Αγάπη, Ελευθερία, Μοναχικότητα” του Osho στο awakengr.com

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη για το βιβλίο “Αγάπη, Ελευθερία, Μοναχικότητα” του Osho στο awakengr.com 700 390 Ιβίσκος

Ο Osho, ένας από τους σπουδαιότερους πνευματικούς στοχαστές του 20ου αιώνα, μέσα από το βιβλίο του ‘‘αγάπη – ελευθερία – μοναχικότητα’’ αναλύει και σχολιάζει με πρωτότυπο και ανατρεπτικό πολλές φορές τρόπο, την αγάπη ως τροφή της ψυχής, την ελευθερία σε όλα τα επίπεδα και την αναγκαία μοναχικότητα για να συνδεθούμε εκ νέου με τον εαυτό μας.

Αγάπη. Πρόκειται για το θεμέλιο της αυτογνωσίας του κάθε ανθρώπου και μέσα στις σελίδες του βιβλίου του, ο Osho υποστηρίζει ότι η αγάπη είναι η μόνη εμπειρία που υπερβαίνει τον χρόνο, είναι η μόνη ελευθερία από την προσκόλληση, είναι οικουμενική, αλλά και επώδυνη… είναι όλα!

Ελευθερία. Χαρακτηριστικά αναφέρει ότι, αν ο άνθρωπος οραματιστεί τον εαυτό του με φτερά, το ένα θα αντιπροσωπεύει την αγάπη και το άλλο την ελευθερία. Χρειαζόμαστε ελευθερία από τη στρατηγική των θρησκειών, από τα κοινωνικά καλούπια, σεξουαλική ελευθερία και ελευθερία σκέψης για να καταφέρουμε να συνδεθούμε με τον εαυτό μας και με τον υπόλοιπο κόσμο.

…η ελευθερία είναι μια σκάλα. Το ένα άκρο της  σκάλας φτάνει στην κόλαση, το άλλο άκρο αγγίζει τον παράδεισο…

Μοναχικότητα. Η μοναχικότητα, δεν είναι μοναξιά. Είναι επιλογή μας, έχει ηρεμία, θετικότητα, μεγαλείο και δύναμη. Όταν την ανακαλύψεις, νιώθεις όμορφα, γαλήνια, χαρούμενα και μοναδικά. Είναι η φύση μας και μόνο έτσι μπορούμε να βρούμε το αληθινό νόημα της ζωής μας. Μαθαίνεις να ΕΙΣΑΙ, τι ΕΙΣΑΙ, γιατί ΕΙΣΑΙ, ποιος ΕΙΣΑΙ.

Μοιράζεται μαζί μας τις απόψεις του για το χρήμα, για τον γάμο, για τον απαραίτητο διαλογισμό, για τον έρωτα αλλά και για τον φόβο και τα ταμπού που μας κρατούν δέσμιους και αιχμάλωτους στους κόλπους τους. Προσεγγίζει χαρισματικά το μοτίβο της οικογένειας μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα και μας εξιστορεί έναν άλλο τρόπο συμβίωσης προσιτό στον σύγχρονο άνθρωπο, απαλλαγμένο από ταμπέλες και ωραιοποιήσεις.

…μάθε την τέχνη να αφαιρείς, όλα όσα εμποδίζουν την αγάπη…

Μέσα από ιστορίες, μύθους και παραδείγματα όχι πάντα με πρωταγωνιστή τον ίδιο, ρίχνει άπλετο φως από μια διαφορετική και αθέατη οπτική γωνία στα θέματα και μας μυεί, μας εξαγνίζει, μας προβληματίζει, μας διδάσκει, μας νουθετεί, θέλοντας να μας απελευθερώσει και να μας απαλλάξει από το περιττό φορτίο που κουβαλάμε μέσα μας.

Θα έρθουμε αντιμέτωποι με έναν ξέχειλο βιβλίο από πληροφορίες, τεχνικές και απόψεις. Άλλοτε θα αντιδράσουμε, θα οραματιστούμε, θα ξαφνιαστούμε, θα διαφωνήσουμε και άλλοτε θα σταθούμε να ξαναδιαβάσουμε, θα χαμογελάσουμε, θα ενστερνιστούμε και θα ασπαστούμε τα όσα με απλό και κατανοητό τρόπο μας παραθέτει.

…το πρώτο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσεις είναι πως, είτε το θέλεις, είτε όχι, είσαι μόνος…

Προσεγγίζει έννοιες απαγορευμένες, αποσαφηνίζει άλλες παρεξηγημένες και οι εύστοχες παρομοιώσεις του, χρωματίζουν έντονα τον πολύχρωμο ήδη καμβά του βιβλίου αυτογνωσίας του.

Πάντα επιλέγω να απομονώνω μια φράση από κάθε βιβλίο που διαβάζω για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο αγάπη – ελευθερία – μοναχικότητα, επιλέγω την παρακάτω:

…η αναπνοή είναι η ζωή του σώματος και η αγάπη είναι η ζωή της ψυχής …

Ο Osho γεννήθηκε το 1931 στην Ινδία. Ήταν φιλόσοφος και έγινε ηγέτης μιας νέας πνευματικής κίνησης παγκοσμίως. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές, μελέτησε και δίδασκε φιλοσοφία, προσελκύοντας πλήθος κόσμου.

Το 1966 αποφάσισε να αφήσει τη διδασκαλία και να εδραιωθεί στο ρόλο του ως φιλόσοφος και πνευματικός ηγέτης. Ίδρυσε ένα νέο άσραμ σε ένα άνετο περιβάλλον και αποτέλεσε στόχο, δεχόμενος αρκετές επιθέσεις για τις ιδέες του. Λόγω προβλημάτων υγείας εγκαταστάθηκε στην Αμερική και πέθανε το 1990, από ανακοπή. Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα πλην όμως οι ιδέες του, συνεχίζουν να προσελκύουν και να προσεγγίζουν εκατομμύρια ανθρώπων ανά τον κόσμο.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιβίσκος και το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους όσους σέβονται τον εαυτό τους και πασχίζουν να βελτιώσουν τα κακώς του κείμενα.

Κατερίνα Σιδέρη
Πηγή: https://www.awakengr.com/agapi-eleytheria-monachikotita-osho/

Διάβασε την κριτική του Γιάννη Κύρτση για το εξαιρετικό βιβλίο “Οι Τρεις Αποτυχίες”

Διάβασε την κριτική του Γιάννη Κύρτση για το εξαιρετικό βιβλίο “Οι Τρεις Αποτυχίες” 1200 798 Ιβίσκος

Και ποιος δεν έχει αποτύχει σε κάτι, κάποια στιγμή στην ζωή του; Αυτό το βιβλίο θα σου μάθει πως η απόρριψη αποτελεί το κλειδί για την αλλαγή, την βελτίωση και την επιτυχία! Το βιβλίο “Οι Τρεις Αποτυχίες” χωρίζεται σε 3 ενότητες οι οποίες είναι οι εξής:

  • Επικοινωνία
  • Γλώσσα Σώματος
  • Σχέση με τον εαυτό μας

Πιστεύεις πως μπορεί να βγει κάτι καλό από την αποτυχία σου; Εγώ πιστεύω ΝΑΙ! Το ίδιο πιστεύει και ο Συγγραφέας του βιβλίου.

Οι Τρεις αποτυχίες συνοπτικά:

Μέσα από αυτό το ελληνικό εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης θα πάρεις χρήσιμες γνώσεις οι οποίες θα σε βοηθήσουν να μετασχηματίσεις τον εαυτό σου σε νικητή:

Πιο συγκεκριμένα θα μάθεις πως:

  • Να επικοινωνείς πιο ποιοτικά και πιο αποτελεσματικά.
  • Να ακούς ενεργητικά.
  • Να είσαι σε θέση να καταλαβαίνεις αν ο συνομιλητής σου, σου λέει ψέματα ή αν έχει χάσει το ενδιαφέρον του από την συνάντησή σας.
  • Να χτίζεις συνήθειες – οδηγούς για την ζωή σου!
  • Να αποκτήσεις την νοοτροπία ενός νικητή.

Οι Τρεις Αποτυχίες | Επικοινωνία:

Μάθε να χρησιμοποιείς τον κατάλληλο τύπο ερωτήσεων. Μάθε να ακούς τον συνομιλητή σου. Μάθε πως μπορείς να πείθεις, πως μπορείς να ασκείς επιρροή.

Η επικοινωνία είναι ένα εργαλείο που θα χρειαστείς για το υπόλοιπο της ζωής σου και καλό θα ήταν να ήσουν ένας δεξιοτέχνης σε αυτή την ικανότητα.

“Όταν οι ιδέες αποτυγχάνουν, οι λέξεις μπορεί να αποδειχθούν πολύ χρήσιμες”.

Wolfgang Von Goethe

Οι Τρεις Αποτυχίες | Γλώσσα του Σώματος:

Πόσο σημαντικό σημείο μελέτης και πόσο το αμελούμε…! Κύρια σημεία που πρέπει να προσέξετε για την γλώσσα του σώματος είναι το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια.

Μάθετε για την γλώσσα του σώματος όσα περισσότερα μπορείτε, έτσι ώστε να καταλαβένετε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να προσεγγίσετε κάποιον, να μοιραστείτε μια ιδέα, να κάνετε μια καινούργια γνωριμία ή να μάθετε πότε κιόλας κάποιος σας λέει ψέματα ή βαρέθηκε μαζί σας!

Οι Τρεις Αποτυχίες | Σχέση με τον Εαυτό μας:

Τελικά η σχέση που θα αναπτύξεις με τον εαυτό σου είναι και η πιο σημαντική! Η σχέση που έχεις με τον εαυτό σου επηρεάζει σε τεράστιο βαθμό την ζωή σου και αν δεν τα πας καλά με τον εαυτό σου, πιθανότερα να μην τα πηγαίνεις και καλά με την ζωή σου αλλά ούτε και με τους άλλους ανθρώπους!

Ένα διαφορετικό εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης από τον Έλληνα συγγραφέα, Νίκο Γιαννακόπουλο, είναι εδώ για να σε φωτίσει με πολύ χρήσιμα εργαλεία, ώστε να αποκτήσεις μια καλύτερη ζωή. Εσύ θα το τολμήσεις;

γράφει ο Γιάννης Κύρτσης στο site businessrev.gr

Γράφει η Μαρία Αλμπανίδου για το βιβλίο “10 Ζωές στο Φως της Ψυχανάλυσης” του Gabriel Rolon

Γράφει η Μαρία Αλμπανίδου για το βιβλίο “10 Ζωές στο Φως της Ψυχανάλυσης” του Gabriel Rolon 1200 800 Ιβίσκος

Καλημέρα, καλημέρα αγαπημένες και αγαπημένοι και καλή Κυριακή να έχετε και να έχουμε! Αυτή την Κυριακή θα σας μιλήσω για έναν πολύ αγαπημένο μου συγγραφέα, για τον οποίο σας είχα υποσχεθεί ότι θα σας μιλούσα ξανά, για το υπέροχο καινούργιο βιβλίο του, που αποτελεί μάλιστα και διεθνές best seller και για ένα θέμα που εμένα τουλάχιστον με συναρπάζει εδώ και πολλά χρόνια και έχω αναφερθεί πλειστάκις σ’ αυτό από τούτη εδώ τη στήλη. Και φυσικά αναφέρομαι στον εξαιρετικό Αργεντίνο ψυχαναλυτή και συγγραφέα Γκαμπριέλ Ρολόν (Gabriel Rolon) και το μοναδικό του βιβλίο «10 ζωές στο φως της ψυχανάλυσης» που αγγίζει κυριολεκτικά καρδιές. Το βιβλίο είναι εκδόσεις Ιβίσκος όπως και το προηγούμενό του που έχει εκδοθεί στην Ελλάδα, το «Θεραπεύοντας την ψυχή», και είναι του 2022.

Ποιος είναι, όμως, ο υπέροχος αυτός και τόσο ευαίσθητος ψυχαναλυτής που μας ταξιδεύει με τα βιβλία του στις γειτονιές του υποσυνειδήτου μας και συνεπώς του ονείρου;
Όπως σας είχα αναφέρει και την προηγούμενη φορά, ο Γκαμπριέλ Ρολόν γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες το 1961 και σπούδασε στο τμήμα Ψυχολογίας του ομώνυμου πανεπιστημίου. Μετά την αποφοίτησή του ειδικεύτηκε στην ψυχανάλυση, όπου διαπρέπει τόσο μέσω της ακαδημαϊκής του καριέρας, όσο και ως συγγραφέας, αλλά και μέσω της έντονης συμμετοχής του στα μέσα ενημέρωσης. Σήμερα θεωρείται κορυφαίος στον τομέα του σε όλη τη Ν. Αμερική, αλλά και παγκοσμίως. Ήταν ομιλητής στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ψυχανάλυσης που οργανώθηκε το 2012 στην Πόλη του Μεξικού, ενώ καλείται συχνά από πανεπιστήμια της Αργεντινής και του εξωτερικού προκειμένου να συμμετέχει σε δραστηριότητες και να παραδίδει σεμινάρια κλινικής ψυχανάλυσης.

Το «10 ζωές στο φως της ψυχανάλυσης» είναι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο αποτελεί διεθνές best seller, όπως ανέφερα και πιο πάνω. To δεύτερο βιβλίο του σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία και κυκλοφορεί ήδη στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Ιβίσκος με τίτλο «Θεραπεύοντας την ψυχή» και για το οποίο σας έχω μιλήσει προ καιρού από αυτή εδώ τη στήλη. Άλλα έργα του είναι τα «Los padecientes», «Encuentros – El lado B del amor», «Medianoche en Buenos Aires», «Historias inconscientes», «Cara a cara» και «La voz ausente».

Η τηλεοπτική σειρά «Historias de Divan», βασισμένη στα βιβλία του, διακρίθηκε από το Ιβηροαμερικανικό Δίκτυο Οικοβιοηθικής της ΟΥΝΕΣΚΟ για το πολιτιστικό και ηθικοκοινωνικό της ενδιαφέρον.
Με την ψυχανάλυση έχω τεράστιο πάθος, την αγαπώ πολύ και με έχει βοηθήσει ιδιαίτερα, αφού και εγώ η ίδια έχω κάνει οκτώ χρόνια ψυχανάλυση με έναν εξαιρετικό Γάλλο ψυχαναλυτή, τον κύριο Reginald, που τον αγαπώ πολύ ακόμη, παρόλο που σταματήσαμε πλέον, αλλά διατηρούμε πολύ καλές σχέσεις και επικοινωνία. Θεωρώ ότι όλοι μας σήμερα, με δεδομένο τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες που επικρατούν, αλλά και τις προσωπικές που βιώνουμε καθημερινά, πρέπει να κάνουμε δουλειά με τον εαυτό μας είτε αυτό λέγεται ψυχανάλυση, είτε λέγεται ψυχοθεραπεία είτε το πιο σύγχρονο, που το προτείνω κι εγώ και μ’ αρέσει πολύ, το life coaching. Καταλαβαίνετε λοιπόν πως ό,τι πέφτει στα χέρια μου σχετικά με την όμορφη αυτή τέχνη και επιστήμη της ψυχανάλυσης, γιατί περί αυτού πρόκειται, το καταβροχθίζω και το προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη. Και ειδικά τον Ρολόν, που είναι τόσο γλυκός, τόσο απλός, τόσο ευαίσθητος, τόσο κατανοητός, τόσο συναρπαστικός που διαβάζεται από τον οποιοδήποτε, ακόμη κι από κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ του για ψυχανάλυση ούτε έχει ασχοληθεί, αφού πρόκειται για ιστορίες τόσο εύληπτες, όμορφες και διδακτικές που θα σας μείνουν στο μυαλό για πολύ, πολύ καιρό αφού τις διαβάσετε και θα σας βοηθήσουν να δείτε και να βρείτε κομμάτια του ίδιου του εαυτού σας.
Ποιες είναι όμως αυτές οι ιστορίες στις οποίες αναφέρεται στο βιβλίο του ο Ρολόν;

Η πρώτη είναι η ιστορία της Ισαβέλ, μια μοναχική αθωότητα, όπως χαρακτηριστικά ονομάζει την ιστορία ο συγγραφέας. Η δεύτερη είναι η ιστορία του Ντάριο ή η ζήλια και τα σημάδια της. Η τρίτη είναι η ιστορία της Λάουρα ή αλλιώς το τρομερό, τρομερό φάντασμα της εγκατάλειψης. Στην τέταρτη είναι η ιστορία του Μαριάνο ή διαφορετικά, μεταξύ αγάπης και πόθου, η αναποφασιστικότητα. Στην πέμπτη ιστορία έχουμε τον Αντόνιο ή όπως την ονομάζει ο συγγραφέας το βλέμμα του Θεού. Στην έκτη ιστορία έχουμε την Αμάλια, τη βασίλισσα των πενθών. Στην έβδομη ιστορία έχουμε τη Σεσίλια και τα σύμφωνα της σιωπής. Στην όγδοη ιστορία έχουμε τη Μάχο και την πραγματικά σπαρακτική οδύνη του ψυχαναλυτή. Στην ένατη ιστορία έχουμε τη Νατάλια και το πληρώνοντας με το κορμί και τέλος την ιστορία της Άντρεα και το χωρίς τόπο στον κόσμο, όπου τελικά το σπίτι γίνεται κυριολεκτικά ένα σπιτικό.

Όπως βλέπετε ο Ρολόν στο βιβλίο του καλύπτει όλο το φάσμα των συναισθημάτων και των ψυχικών βιωμάτων θα μπορούσαμε να πούμε, αναφερόμενος μάλιστα σε μία ιστορία, αυτή της Μάχο, στον εαυτό του και στο πόσο πολύ πόνεσε μέσα από την ιστορία της αναλυόμενής του. Γιατί, ναι, πονάνε και οι ψυχαναλυτές και πολύ μάλιστα. Πραγματικά πρόκειται για μια πολύ ανθρώπινη, στοργική και τρυφερή ιστορία που θα σας αγγίξει βαθιά. Όλες όμως οι ιστορίες του είναι βαθιά ανθρώπινες αφού αναφέρονται σε παναθρώπινα θέματα όπως το βαθύ τραύμα και ο τρόμος της εγκατάλειψης, το απίστευτο και τρομερό πένθος και πώς το βιώνει ο καθένας μας, το επίσης πανανθρώπινο συναίσθημα της ζήλιας, το τεράστιο θέμα της γυναικείας σεξουαλικής κακοποίησης που είναι μεγάλο θέμα στις μέρες μας και μας έχει αγγίξει όλους και καλώς έχει κάνει και πολλά άλλα θέματα όλα δοσμένα με άκρα ευαισθησία, αξιοπρέπεια και σεβασμό προς τους αναλυόμενούς του και τις αναλυόμενές του.

Πραγματικά αυτός ο άνθρωπος κάθε φορά που τον διαβάζω με συγκινεί και με κάνει πρώτα απ’ όλα να αισθάνομαι άνθρωπος κι έπειτα γυναίκα. Είναι αξιολάτρευτος, θαυμάσιος, εξαιρετικός. Τον αγαπώ, τον θαυμάζω και καταβροχθίζω τα βιβλία του, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αγαπώ την ψυχανάλυση. Σας το συστήνω με ανοιχτή καρδιά!
Και σας αφήνω με το motto του βιβλίου του που ανήκει στον Sigmund Freud:
Υπήρξα τυχερός άνθρωπος. Στη ζωή τίποτε δεν μου ήταν εύκολο.
Ως την επόμενη φορά σας στέλνω την αγάπη μου και καλή σας ανάγνωση.

Μαρίας Αλμπανίδου,
νομικός MSc,
αρθρογράφος,
ποιήτρια

Μάθε τι είπε η Κομελίδου Μαρία και η Σπανού Ροξάνη για το βιβλίο “Η Γενιά του Αίματος και της Οργής”

Μάθε τι είπε η Κομελίδου Μαρία και η Σπανού Ροξάνη για το βιβλίο “Η Γενιά του Αίματος και της Οργής” 860 612 Ιβίσκος

Η Ορίσα, το βασίλειο της μαγείας, είναι ένα φανταστικό μέρος στη Νιγηρία. Η μητέρα της Ζέλι παντρεύτηκε έναν θνητό, όμως η ίδια ήταν μάγισσα, καθώς μπορούσε να αναστήσει νεκρούς και να ελέγξει τα στοιχεία της φύσης. Ένα βράδυ όλοι οι μάγοι της Φυλής δολοφονήθηκαν από τον βασιλιά Σαραν. Η Ζέλι βλέπει ότι χάνει το δικαίωμα στη μαγεία και στην προσπάθειά της να την αποκαταστήσει και να εκδικηθεί θα ξεκινήσει ένα ταξίδι με τον αδερφό της και την πριγκίπισσα Αμάρι. Το κόστος αυτής της αναζήτησης θα είναι μεγαλύτερο από ό,τι υπολόγισε.

Στο μυθιστόρημα αυτό η συγγραφέας εμπνέεται από τη μυθολογία της Δυτικής Αφρικής και από το κίνημα Black lives matter. Το βιβλίο είναι γεμάτο από την Αφρικανική κουλτούρα. Ακόμη και τα ονόματα είναι προσεκτικά επιλεγμένα. Μέσα από μία καλά σχεδιασμένη περιπέτεια τονίζει τις φυλετικές διαφορές, τη γενοκτονία και τους διωγμούς ενός λαού, την υποδούλωση, την υποταγή και τη σκλαβιά των μαύρων στη διάρκεια της ιστορίας. Το βιβλίο μεταδίδει ένα ηχηρό μήνυμα ότι η εξουσία πολλές φορές συνοδεύεται από βία και ότι η ελευθερία για όλους είναι η καλύτερη λύση για αυτόν που βρίσκεται στο βάθρο της εξουσίας. Ο ρατσισμός και η καταπίεση προκαλούν μόνο αρνητικές καταστάσεις, θέση που η συγγραφέας δε διστάζει να το βροντοφωνάξει. Αν και είναι το πρώτο βιβλίο της, φαίνεται πολλά υποσχόμενη. Σας το προτείνω!!!

Κομελίδου Μαρία, Σπανού Ροξάνη

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη για το βιβλίο “Επιλέγω Ευτυχία” του Dr. Wayne Dyer

Γράφει η Κατερίνα Σιδέρη για το βιβλίο “Επιλέγω Ευτυχία” του Dr. Wayne Dyer 1200 798 Ιβίσκος

Ο Γουέιν Ντάιερ, γνωστός ως πατέρας της παρότρυνσης, μας χάρισε ένα ακόμη εξαιρετικό βιβλίο, όπου σκοπός του είναι να μας μυήσει στα μονοπάτια της ευτυχίας, που αποτελεί το εφαλτήριο μιας ζωής απαλλαγμένης από τοξικότητες και αρνητισμούς.

Η θεραπευτική ιδιότητα του γέλιου, η ζωή χωρίς ταμπέλες, η διατύπωση των πραγμάτων με θετικό πρόσημο, η εστίαση στην αγάπη, στην ευγένεια, στην αυτοπεποίθηση και στην αυτοεκτίμηση, η ανεύρεση της θετικής πλευράς σε οποιαδήποτε κατάσταση και θεσμοθέτηση ορίων, είναι μερικά από τα πολλά ζητήματα που θίγει ο συγγραφέας, ενώ συνάμα αναλύει εκφράσεις, τακτικές, θέσεις, βάσεις και αβίαστα καταλήγει σε τεχνικές και λύσεις που αντικατοπτρίζουν το δρόμο προς την ευτυχία.

Ξεχώρισα κάποιες ρήσεις που αναφέρονται στο βιβλίο, ικανές να μας αφυπνίσουν και να αποτελέσουν τροφή για σκέψη, τις οποίες παραθέτω παρακάτω:

Ότι σκεφτείς, γίνεσαι!

Μη νοιάζεσαι για τη φήμη σου. Οι απόψεις των άλλων, είναι απλός αυτό.

Μάθε να συγχωράς.

Κάνε την αποτυχία, κίνητρο για συνέχεια.

Εστίασε στο παρόν.

Η ζωή είναι ένα έργο τέχνης.

Γίνε παράδειγμα πρότυπο φωτισμένης συμπεριφοράς.

Δεν είναι πολύ αργά, για μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία.

Πράξε αυτό που έχει μεγαλύτερο νόημα για σένα.

Γίνε ιδεαλιστής, εμπιστευόμενος τη διαίσθησή σου και κάνε τον κόσμο καλύτερο.

Είσαι αυτό που εσύ πιστεύεις για τον εαυτό σου.

Έχεις την ικανότητα να κάνει απίθανα πράγματα.

Το ομορφότερο πράγμα που μπορείς να βιώσεις, είναι το μυστήριο…

Νιώσε πολύτιμος και σημαντικός, και σταμάτα να κακομεταχειρίζεσαι τον εαυτό σου.

Γέμισε θετικότητα, γίνε στοργικός και αξιοπρεπείς με τον εαυτό σου, για να μπορείς να προσφέρεις απλόχερα κίνητρα.

Συντόνισε τα βήματά σου στο δρόμο της αγάπης.

Η ζωή δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια σειρά επιλογών.

Το σώμα γερνά, η σκέψη όχι!

Επέλεξε με ποια θα ήθελες να δουλέψεις και κάνε την κτήμα σου, επωφελούμενος από τα ευεργετικά της αποτελέσματα.

Το βιβλίο περιέχει πολλά παραδείγματα και κάθε κεφάλαιο ολοκληρώνεται με μια προαιρετικήάσκηση, η οποία αναφέρεται σε όλα όσα αναφέρθηκαν διεξοδικά στο κεφάλαιο. Ο θυμός, οι προσδοκίες, οι ενοχές, η ελευθερία, η δύναμη του όχι η κινητοποίηση και πάνω από όλα η αγάπη, κρατούν συντροφιά στον αναγνώστη που άλλοτε τον προβληματίζουν και άλλοτε τον ξαφνιάζουν ευχάριστα οι ανατρεπτικές απόψεις του συγγραφέα.

Από κάθε βιβλίο που διαβάζω, απομονώνω μια φράση, για να την μοιραστώ μαζί σας. Από το βιβλίο «επιλέγω ευτυχία», κρατάω το παρακάτω:

Αν κάποιος προχωρά αποφασιστικά προς την κατεύθυνση των ονείρων του και επιχειρεί να ζήσει τη ζωή που έχει ονειρευτεί, θα συναντήσει την επιτυχία εκεί που δεν την περιμένει.

Τελικά η ευτυχία, είναι ενδογενής έννοια!

Ο Γουέιν Ντάιερ (Wayne Walter Dyer, 10 Μαΐου 1940 29 Αυγούστου 2015) ήταν δημοφιλής Αμερικανός καθηγητής αυτοβελτίωσης, συγγραφέας και ομιλητής. Επιδίωξε και κατάφερε να οικοδομήσει πάνω στην επιτυχία του με ταξίδια ομιλιών, μια σειρά από μαγνητοταινίες και κανονικές δημοσιεύσεις νέων βιβλίων. Η επιτυχημένη ιστορία του αυτοδημιούργητου ήταν μέρος της γοητείας του. Έκανε κριτική της κοινωνικής επικέντρωσης στην ενοχή, την οποία είδε σαν μια νοσηρή ακινητοποίηση στο παρόν εξ αιτίας ενεργειών που έγιναν στο παρελθόν. Έχει γράψει πολλά βιβλία με σκοπό να γίνει ο κόσμος μας καλύτερος.

Κατερίνα Σιδέρη

Privacy Preferences

When you visit our website, it may store information through your browser from specific services, usually in the form of cookies. Here you can change your Privacy preferences. It is worth noting that blocking some types of cookies may impact your experience on our website and the services we are able to offer.

Click to enable/disable Google Analytics tracking code.
Click to enable/disable Google Fonts.
Click to enable/disable Google Maps.
Click to enable/disable video embeds.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Χρησιμοποιούμε cookies για να βελτιώσουμε την εμπειρία πλοήγησης στην ιστοσελίδα μας.