Ένα βιβλίο που χρειάζεται κάθε γονιός. Προτείνει η Κατερίνα Σιδέρη!

Δεν είναι λίγες οι μανούλες που έχουν ακούσει αυτήν τη φράση από τα παιδάκια τους και βρέθηκαν σε δύσκολη θέση έως ότου σκεφτούν τις κατάλληλες λέξεις και τον τρόπο για να απαντήσουν και να διαχειριστούν μια τέτοια επιθυμία.
Σίγουρα δεν είναι εύκολο σε μια μητέρα που ξαναγεννιέται όταν αγκαλιάζει το παιδάκι της να αφήσει λίγο παραπίσω τους συναισθηματισμούς και να λειτουργήσει με γνώμονα το καλύτερο για το παιδί της, αλλά αποδεδειγμένα, μια τέτοια απόφαση θα επιφέρει θετικά αποτελέσματα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα τους, πράγμα που θα γίνει αντιληπτό από το παραπάνω παιδικό βιβλίο.

Η Έφη Αργυροπούλου, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, μοιράζεται μαζί μας το προσωπικό της βίωμα και μέσα από το διδακτικό και συνάμα τρυφερό παιδικό βιβλίο που δημιούργησε, υμνεί την πολύτιμη αξία το παιδί να κοιμάται στο κρεβάτι του.
Η ιστορία του μικρού μας ήρωα Ορφέα, είναι πανομοιότυπη με την ιστορία πολλών παιδιών όπου οι μαμάδες σίγουρα θα βρουν κοινά ανάμεσα στο βιβλίο και τις αναμνήσεις τους με τα παιδιά τους. Ο Ορφέας λοιπόν, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της μαμάς του. Η αγκαλιά της είναι το καταφύγιό του, ο κόσμος της ασφάλειας και της σιγουριάς και αυτό δεν το άλλαζε με τίποτα.

Η ιδέα και μόνο να κοιμηθεί μονάχος του, ήταν αποκρουστική. Τερατάκια έρχονται στα όνειρά του και τον ταράζουν και η μαμά είναι εκείνη που πάντα τον ηρεμεί. Όμως όλο αυτό είναι μεν κουραστικό για την μαμά, αλλά και κακό για τον ίδιο. Έτσι, μεγαλώνοντας λίγο ο Ορφέας, η μαμά με υπομονή και καλή διάθεση, του εξήγησε την αναγκαιότητα που υπάρχει, ο καθένας να κοιμάται στο κρεβάτι του και του επισήμανε τις δυσκολίες της συγκοίμησης.
Ο Ορφέας κατανόησε όσα του εξήγησε η μαμά του και αποδέχτηκε την αλλαγή!

Πρόκειται για ένα πολύ – πολύ τρυφερό βιβλίο που σίγουρα θα αγγίξει τις ευαίσθητες χορδές μικρών και μεγάλων και θα προσθέσει ένα λιθαράκι στην απόφαση του παιδιού να αποδεχτεί το δωμάτιό του και να κοιμηθεί μόνο στο κρεβάτι του.
Η ανεξαρτησία, χαρακτηριστικό πολύτιμο για τον χαρακτήρα όλων και ειδικότερα των παιδιών, αποκτιέται όταν καταφέρουμε σαν γονείς να δώσουμε χώρο στα παιδιά και δείξουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους, ώστε να αντιμετωπίζουν μόνα τους πιθανές φοβίες και να τροφοδοτούνται με δύναμη όταν τα καταφέρνουν.
Η μοναξιά που νιώθουν όταν είναι μικρά και μένουν μόνα σε έναν χώρο, αντισταθμίζεται με συζήτηση και επεξήγηση των γονιών, για να κατανοήσουν ότι στον παραμικρό κίνδυνο είμαστε δίπλα τους και θα τα προστατέψουμε ότι κι αν συμβεί.
Τέλος, όπως επισήμανα και στην αρχή της παρουσίασης, ανασφάλειες βιώνουν και οι μανούλες που δυσκολεύονται κάποιες φορές να αρνηθούν στις επιθυμίες των παιδιών ειδικά όταν είναι μικρά και νιώθουν τύψεις με τη διακοπή της συγκοίμησης, αλλά πιστέψτε με είναι μια διαδικασία που πρέπει να λάβει τέλος, προς όφελος τόσο του παιδιού, όσο και της μητέρας.
Πονάει, ναι, αλλά ο πόνος είναι γλυκός και με λίγη καλή θέληση, αντιλαμβανόμαστε τα οφέλη μιας τέτοιας προοπτικής.

Κλείνοντας να αναφέρω ότι στο τέλος του βιβλίου, έχουμε τη δυνατότητα να διαβάσουμε ένα γλυκό νανούρισμα και τις πολύτιμες συμβουλές από τη ψυχολόγο Αγγελική Καβαλλιεράτου, τη σύμβουλο ύπνου Ζέτα Γάκη και βιωματικά tips από τη συγγραφέα Έφη Αργυροπούλου.