Όταν τα σχόλια των αναγνωστών σε καθηλώνουν…

Πράμα Ολλανδίας

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να μιλήσει ο συγγραφέας ή εκδοτικός οίκος για ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα. Τα σχόλια των αναγνωστών του, τόσο δυνατά, τόσο καταιγιστικά, γεμάτα ευγνωμοσύνη, ενθουσιασμό και αγάπη, μιλούν από μόνα τους.

Βλέποντας τον τίτλο του βιβλίου για κάποιο λόγο το μυαλό μου πήγε στο φθηνό Ολλανδικό κρέας πολλή κακής ποιότητας που συνήθως πουλάνε στις γνωστές αλυσίδες super market…

Δεν ήμουν και βέβαιη όμως, τελικά ήρθε η παρότρυνση που χρειαζόμουν για να το διαβάσω… «Ζωή, θέλω να διαβάσεις το Πράμα Ολλανδίας και να μου πεις τη γνώμη σου» μου ζήτησε ευγενικά αλλά σχεδόν σαν οδηγία ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο-δεν είχα άλλη επιλογή τα παράγγειλα αμέσως και το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες αφότου το παρέλαβα.

Η γραφή του έχει ροή, σου κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, γραμμένο με χιούμορ σε γλώσσα ωμή (ας μου επιτραπεί η έκφραση) χωρίς περιττές φιοριτούρες για να γίνει αρεστό και χωρίς κανένα περιορισμό ή ντροπή σε όλα τα θέματα…ούτε στα κομμάτια που αφορούν τον ερωτισμό ανάμεσα σε ένα ζευγάρι. Είναι ταυτόχρονα γήινο στις περιγραφές του και συνάμα πνευματώδες καθώς πολύ συχνά υπάρχουν παραπομπές σε μουσικές αλλά και σε ταινίες για να συνοδεύσουν το αντίστοιχο τμήμα του βιβλίου.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με θέμα τον έρωτα τις διακυμάνσεις που μπορεί να βιώνει στη σχέση ένα ζευγάρι και όλα αυτά τα βλέπουμε από τη μεριά της γυναίκας, ενώ το γράφει ένας άντρας…Το πώς βιώνει η ίδια την πράξη του έρωτα, πώς αισθάνεται μαζί του ή και χώρια του, τις σκέψεις της. Ταυτόχρονα όμως βλέπουμε και την αντρική ματιά, πως αφήνει να τον πλησιάσει μια γυναίκα, πως απολαμβάνει και ο ίδιος τον έρωτα μαζί της, ή ακόμη πώς βιώνει την καθημερινότητά του χωρίς εκείνη. Δεν πρόκειται για ένα απλό love story με σκηνές ερωτικές….υπάρχει πολύ «ζουμί» στην ιστορία, όπως ίσως θα έλεγε και ο Άγγελος Έβαν. Δεν είμαι σίγουρη, όμως θα ήθελα να πιστεύω ότι ηθελημένα ο συγγραφέας μας παραθέτει αυτή την ερωτική ιστορία σαν οδηγό στη ζωή μας. Όλοι οι έρωτες ξεκινούν θορυβόδικα, σαν πυροτεχνήματα…μετά όμως? Κι όμως το να συντηρήσει κανείς τον ερωτισμό ανάμεσα στο ζευγάρι δεν είναι δουλειά του συντρόφου, είναι δική μας δουλειά, είναι η αυτοφροντίδα (συγνώμη Άγγελε, υπόσχομαι δεν θα προδώσω κανένα άλλο στοιχείο του βιβλίου σου) είναι η επαγρύπνηση αρχικά από εμένα για μένα, και μετά από εμένα προς τον/την σύντροφό μου, να δείχνω έμπρακτα το ενδιαφέρον μου. Και αν ξεχαστώ? Και ξεχάσω και μένα και κατά συνέπεια και τον σύντροφό μου? Ίσως καταλήξουμε ο ένας να βλέπει τη super league και ο άλλος μια άλλη σειρά στο διπλανό δωμάτιο, και κάπως έτσι μπαίνουμε στη ρουτίνα… Το τι θα γίνει στη ζωή του καθενός μας, εξαρτάται καθαρά από εμάς. Πόσο γρήγορα θα καταλάβουμε ότι έχουμε βαλτώσει, πόσο γρήγορα θα αλλάξουμε στάση ζωής και αν όντως αυτό που έχουμε με το σύντροφό μας είναι αληθές και ουσιαστικό και για τους δύο μας.

Είμαι απολύτως βέβαιη ότι δεν πρόκειται για ένα γυναικείο βιβλίο, αλλά για ένα βιβλίο που χρειάζεται οπωσδήποτε να διαβάσει κάθε άντρας αν θέλει να έρθει πιο κοντά και συναισθηματικά και ερωτικά στη σύντροφό του,  αλλά και κάθε γυναίκα που θέλει να θυμηθεί πόσο υπέροχο είναι να λειτουργείς και σαν ερωμένη και να το απολαμβάνεις χωρίς καμία αναστολή.

Υ.Γ. τελειώνοντας το βιβλίο, αν και ήταν περασμένες 10μμ έβαλα λίγο από το αγαπημένο μου άρωμα πίσω από το κάθε μου αφτί, έτσι για μένα… Σ ΄ευχαριστούμε πολύ Άγγελε Έβαν.

Καλή ανάγνωση…